شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
مجموعه حاضر حاوی سرودههایی است اغلب به سیاق نو که عناوینی از این دست را شامل میشود: خورشید سرد، چه خوب بود، عبور، استقبال، پاییز، خاطره، حریق، شب، آن سایه منم و "غمگنانه": هوای سبز بهار است و/ بوی پونه عشق/ که توی طاقچههای اتاق/ میپیچد/ و من که پنجره را/ غمگنانه میبندم/ دلم چه قدر هوای گریستن دارد/ دلم چه قدر هوای گریستن دارد.