معرفت و اشراق در اندیشه سهروردی (به زبان اندونزیایی)
اشراق (فلسفه) سهروردی، یحییبنحبش، 549؟ - 587ق. حکمه الاشراق - نقد و تفسیر فلسفه اسلامی
معرفت و اشراق در اندیشه سهروردی (به زبان اندونزیایی)
اشراق (فلسفه) سهروردی، یحییبنحبش، 549؟ - 587ق. حکمه الاشراق - نقد و تفسیر فلسفه اسلامی
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
بررسی نظام معرفت شناسی شهاب الدین سهروردی به عنوان موسس دومین حوزه اندیشه فلسفی در تاریخ فلسفه اسلامی، اهمیت ویژهای دارد. معرفت شناسی او با بررسی تعارض های منطقی در نظام فلسفی مشاء صورت میگیرد. نظریه سهروردی در باب علم شامل دو جزء است: نخست، جزء سنت زدایی است که سهروردی در آن، به نظریه های مختلف علم، مخصوصا علم به واسطه تعریف، ادراک حسی، مفاهیم اولی یا مقدم بر تجربه انتقاد می کند. او ابتدا ساختار «تعریف» ارسطویی را نقد کرده که این نقد، نخستین تلاش مهم برای نشان دادن تعارض ساختار ارسطویی و گام نخست در تدوین حکمت اشراق است. سهروردی محدودیت ها و نارسایی تعریف را در رسیدن به یقین نشان داده است. به نظر او نظریه های مطرح شده درباره علم، اگرچه ما را به جنبه ای از حقیقت رهنمون کرده و کاملا نامعتبر نیستند، اما هیچ یک منتهی به یقین نشده و از امکان وقوع علم سخن نگفته اند. سهروردی نه تنها می کوشد ضابطه صوری متفاوت حاکم بر تعریف را نسبت به مشائیان ابداع کند، بلکه تلقی او از تعریف، جزء اساسی نظریه اشراقی وی از ساختار عقلانی علم است. این اختلاف اساسی مبین دیدگاه کاملا متفاوت اصول منطقی و معرفت شناسانه در فلسفه است که بر اساس آن جزء دوم نظریه سهروردی شکل می گیرد، به طوری که در حکمت اشراق، برتری از آن شهود و بر مبنای نظریه مشاهده اشراق است و بر اساس«علم حضوری» تدوین میشود.