فلسفه اسلامی هستیشناسی (فلسفه اسلامی) حکمت متعالیه صدرالدینشیرازی، محمدبنابراهیم، 979 - 1050 ق. - نظریه درباره هستیشناسی (فلسفه اسلامی)
فلسفه اسلامی هستیشناسی (فلسفه اسلامی) حکمت متعالیه صدرالدینشیرازی، محمدبنابراهیم، 979 - 1050 ق. - نظریه درباره هستیشناسی (فلسفه اسلامی)
در این پژوهش دیدگاههای فلسفی و عرفانی ملاصدرا در مورد محمد بن عبدالله و نفس ایشان و رابطه او با خلقت، عقل و به عنوان نخستین و مهمترین مخلوق بررسی شده است. نویسنده محمد(ص) را حقیقتی ساری و جاری در خلقت معرفی کرده که خداوند متعال او را متجلی کرده و به عنوان صادر اول واسطه بین خود و خلق خویش نمود و او را از دیدگاه ملاصدرا همچون نوری دانسته است که قبل از هر چیز دیگری خلق گردیده است. وی ابتدا مراد از حقیقت را بیان کرده آنگاه مرتبه وجودی حقیقت محمدیه را از نگاه ملاصدرا بررسی کرده است. در ادامه رابطه حقیقت محمدیه را با شخص حضرت محمد بن عبدالله(ص)، با عالم هستی، با انبیای دیگر، با عقل اول، با اسم اعظم و خلافت و ولایت الهی بیان کرده و ویژگیهای حقیقت محمدیه را از دیدگاه ملاصدرا شرح داده و از زوایای گوناگون فلسفی، عرفانی، ادبی (شعر شاعران) و کلامی و همچنین از منظری قرآنی و روایی به این موضوع نگریسته و آخرین آراء ملاصدرا و سایر فلاسفه را در این زمینه مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است.