شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
"سید علی صالحی "در این دفتر سرودههایی را با عنوان "ترانه "و با قطعاتی از این دست گردآورده است :باد از احتیاط پاورچین پردهها/ لبریز بازی وزیدن بود/ پرنده آمد/ کمی رو به پیراهن چهل دانه انار خسته نشست/ تشنه بود/ خواب انار دیده بود/ چیزی نگفت/ آن سوتر، پشت پنجره/ سایهسار قفسها پیدا بود . پرنده هیچ نپرسید/ این منقل روشن و/ این سیخ برهنه برای چیست؟/ تنه لبه تیز چاقوی کهنهای/ کنار پاشویه/ داشت سر به سر ماه سر بریده میگذاشت .