حسینبنعلی(ع)، امام سوم، 61 - 4 ق. - سرگذشتنامه
حسینبنعلی(ع)، امام سوم، 61 - 4 ق. - سرگذشتنامه
انسانيت آدمي مرهون عقلانيت، معرفت و هدايت است. فلسفه خلقت انسان، معرفت است و اين خود راهكار نيل به سعادت بوده كه سعادت حقيقي رهين كمال مطلق و كمال، همانا لقا و مقام قرب الهي است. زمانه امام حسين(ع) اوج جهالت و ضلالت بود و اين چنين بود كه او كشته شد تا جامعه را از ظلمت به نورانيت، از جهالت به عقلانيت و از ضلالت به هدايت رهنمون سازد و اين عنصر مهم هم عامل حركت و قيام حسيني و هم پيامد و رهآورد آن حماسه مقدس و هم مهمترين عامل جاودانگي آن نهضت خونبار است. در كتاب حاضر جلوههايي از حماسه حسيني ارائه شده است.