تاسیان
شعر فارسی - قرن 14
تاسیان
شعر فارسی - قرن 14
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
در مجموعهی حاضر، اشعاری بامضامینی همچون "تنهایی"، "عشق" و "حسرت" در قالب نو و کلاسیک سروده شده است. در یکی از قطعات میخوانیم: خانه دل تنگ غروبی خفه بود/ مثل امروز که تنگ است دلم/ پدرم گفت چراغ/ و شب از شب پرشد/ من به خود گفتم یک روز گذشت/ مادرم آه کشید/ زود برخواهد گشت/... / آری آن روز چو میرفت کسی/ داشتم آمدنش را باور/ من نمیدانستم/ معنی هرگز را/ تو چرا بازنگشتی دیگر؟/ آه ای واژهی شوم/ خو نکردست دلم با تو هنوز/ من پس از این همه سال/ چشم دارم در راه/ که بیایند عزیزانم، آه!/.