شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
اگر انسان بتواند در مسير شناخت خود به درستي گام بردارد بزرگترين لذت دنيا را به دست خواهد آورد. معراج آدمي مقدار درک و آگاهي او است. همين آگاهي وصال به معشوق را نيز در پي دارد. رهايي ورود به نغمههاي عاشقانه از جانب خداست، گويي خدا بر لبان تو نشسته است و با زبان خود براي تو و خلق سخن ميگويد. رهايي اجبار در شهادت حقيقي است و آنگاه که تمام هستي انسان در راه رضاي حق باشد شهيد محسوب ميگردد. در کتاب حاضر تلاش شده تجربه رهايي و معناي آن به صورتهاي گوناگون بيان شود.