سبوی سبز (اخلاق با جانان عارفان)
آداب طریقت اخلاق اسلامی تصوف
سبوی سبز (اخلاق با جانان عارفان)
آداب طریقت اخلاق اسلامی تصوف
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
کتاب حاضر، دربرگیرندهی مباحثی در باب اعمال و اخلاق صوفیان و عارفان، نتیجهی پژوهشی است که بر روی متون عرفانی از ابتدا تا قرن هشتم انجام گرفته است. نگارنده در بیان مطالب، نخست آیات و احادیث مربوط به موضوع را منحصرا از متون صوفیانه نقل کرده و سپس اقوال مشایخ صوفیه و آنگاه اعمال آنها را در ارتباط با موضوع آورده است. گاه نیز مقایسهای اجمالی با شیوهی ائمهی اطهار (ع) به دست داده است. در کتاب ذکر گردیده است: "صوفیه، تصوف را اخلاق پسندیده تعریف و اخلاق را به ادب تعبیر کردهاند و آن را سه شاخه دانستهاند: ادب با خدا، ادب با خود، و ادب با خلق خدا... صوفیه عبادت را از حقوق خداوند دانستهاند؛ عبادتی که منجر به عبودیت و بندگی شود. آنان در ادای نماز، نوافل و جمعه و جماعت کوشا بودهاند، به ویژه نوافل خارج از طاقتهای عادی بشری از آنها نقل شده است.... صوفیه مقصود از عبارتها را رسیدن به مقام بندگی و عبودیت دانستهاند و این بالاترین مقامی است که خداوند، پیامبر اکرم (ص) را با آن توصیف کرده است. حاصل سخن این که صوفیه و عارفان به شریعت مقید بودهاند". نگارنده چنین نتیجهگیری میکند که: "صوفیه نه تنها به احکام و اوامر الهی و شریعت اسلامی مقید بودهاند، بلکه در مواردی بسیار افراطی و باریکبینتر از سایر متشرعین عمل کردهاند".