نقش حیوانات در داستانهای مثنوی معنوی
حیوانها در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
نقش حیوانات در داستانهای مثنوی معنوی
حیوانها در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
کتاب "نقش حیوانات در داستانهای مثنوی معنوی" به بررسی جایگاه و نمادپردازی حیوانات در این اثر عظیم عرفانی میپردازد. حیوانات در مثنوی صرفاً موجوداتی فیزیکی نیستند، بلکه اغلب به عنوان نمادهایی از ویژگیهای انسانی، حالات درونی، و یا نیروهای معنوی عمل میکنند. نویسنده نشان میدهد که از شیر و اژدها گرفته تا مورچه و ماهی، هر حیوانی در داستانها بار معنایی خاصی دارد و به انتقال پیامهای عرفانی و اخلاقی کمک میکند. حیوانات در مثنوی میتوانند نماد نفس، هوای نفس، عقل، عشق، یا حتی جنبههای مختلف خداوند باشند و از طریق داستانهایشان، مسیر سلوک و کمال معنوی را به تصویر میکشند. در مجموع، کتاب نشان میدهد که حیوانات نقش کلیدی در غنای ادبی و عمق معنایی مثنوی معنوی ایفا میکنند.
