وفاق با آموزگاران روزگار: تاثیرپذیری مولوی از عارفان پیشین خود در باب آفرینش
آفرینش در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد سنایی، مجدودبن آدم، 473؟ - 525؟ق. - تاثیر عطار، محمدبنابراهیم، 537؟ - 627؟ق. - تاثیر
وفاق با آموزگاران روزگار: تاثیرپذیری مولوی از عارفان پیشین خود در باب آفرینش
آفرینش در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد سنایی، مجدودبن آدم، 473؟ - 525؟ق. - تاثیر عطار، محمدبنابراهیم، 537؟ - 627؟ق. - تاثیر
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
در کتاب "وفاق با آموزگاران روزگار؛ تأثیرپذیری مولوی از عارفان پیشین خود در باب آفرینش" به بررسی عمیق و همهجانبه تأثیرپذیری مولانا جلالالدین محمد بلخی از عارفان و متفکران پیشین خود در شکلگیری دیدگاههای وی پیرامون مسئله آفرینش پرداخته شده است. این اثر با تحلیل دقیق متون و آثار مولوی، به واکاوی ریشههای فکری و عرفانی اندیشههای او میپردازد و نشان میدهد که چگونه مولانا با بهرهگیری از آراء و نظریات عارفانی چون سنایی و عطار، به بسط و تعمیق مباحث آفرینش در بستر عرفان اسلامی همت گمارده است. نویسنده با رویکردی تحلیلی و تطبیقی، وجوه اشتراک و افتراق دیدگاههای مولوی را با اسلاف خود روشن میسازد و از این رهگذر، به تصویر کشیدن سیمای فکری مولانا به عنوان عارفی که همواره در پی وفاق و هماهنگی با آموزگاران پیشین خود بوده، اما در عین حال، به نوآوری و خلق افقهای تازه در عالم عرفان نیز دست یازیده، میپردازد.