شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
«سهراب سپهری» از شاعران بلند آوازه ی شعر نو در ایران و جهان است که در فاصله ی سال های 1341 تا 1343 با سه منظومه ی«صدای پای آب»، «مسافر» و «جهنم سبز» به جایگاه اختصاصی خود در شعر معاصر رسید؛ آن هم در روزگاری که به دلیل شرایط سیاسی اجتماع، رویکرد شعر به اشعار سیاسی بود؛ ولی سهراب اعتنایی به پسند زمانه نداشت. مجلدی که پیش رو دارید، در قطع پالتویی به چاپ رسیده و به شرح مختصری از زندگی نامه، سبک شعرسرایی و افکار سهراب سپهری می پردازد. سپس گزیده ای از اشعار وی مثل سپیده، خواب تلخ، نیلوفر، غربت، نشانی، صدای پای آب، مسافر، تا نبض خیس صبح و ... را ارایه می دهد.