پستههای کوهی
شعر فارسی - قرن 14
پستههای کوهی
شعر فارسی - قرن 14
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
در این دفتر، نو سرودههایی چند با عناوینی شامل "پستههای کوهی"، "سفر یا سفر نوشتن" و "سرنوشت" فراهم آمده است. در قطعهی آغازین میخوانیم: تابوت شعر در بهشت لعنتآباد/ غزنی میخواستم بدوزم بر درز کفنت/ روی سینه به نشانهی افتخاراتت بیآیین/ سنگ قبری هم نداری/ به تشییعت نیامده کسی/ شبانه به خاکت میسپارم با کفشهات/ با لباسهات/ با ساعت مچیت/ گردی از مژگانت برمیدارم به یادگار/.