داستانهای فارسی - قرن 14
داستانهای فارسی - قرن 14
"دیدار بلوچ"، روایتی است از زندگی و زوایای کویرنشینان بلوچ، یادکرد و رهاورد نویسنده از سفری پنج روزه به آن سرزمین، توصیف درد و رنج و فقر، تنگناهای زیستی و آیین متاثر از آن. نویسنده در پایان خاطر نشان میکند: "به یاد همه آنچه در این پنج روز دیدهام میافتم، احساس میکنم چه بسیار دیدنیها که از زیر نگاه من گریختهاند... دلم میخواهد میتوانستم تمامی زندگانی را با چشمهایم ببلعم و به راستی که نبلعیدهام. آنچه به صورت عصارهای در خاطرم مانده اینهاست: قاچاق، افیون، مسجد، سنی، شیعه، خشکی، آفتاب و شن". بدین سان، این سفرنامه کوتاه با مشاهدات دولت آبادی از زاهدان آغاز میشود؛ سپس روایتی از سرزمینهای اطراف همچون میرجاوه و زابل و آدمهایش به میان میآید.