شعر منوچهر آتشی از نظر زبانی و ادبی با تکیه بر نظریه صورتگرایی
ادبیات فارسی - تاریخ و نقد نقد ادبی شکلگرایی (نقد ادبی) آتشی، منوچهر، 1310 - 1384 - نقد و تفسیر
شعر منوچهر آتشی از نظر زبانی و ادبی با تکیه بر نظریه صورتگرایی
ادبیات فارسی - تاریخ و نقد نقد ادبی شکلگرایی (نقد ادبی) آتشی، منوچهر، 1310 - 1384 - نقد و تفسیر
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
کتاب حاضر تلاشی است که در آن شعر «منوچهر آتشی»، از نظر زبانی و ادبی و با تکیه بر مکتب صورتگرایی یا ریختگرایی یا فرمالیسم، بررسی گردیده است. منوچهر آتشی از نظر شیوة کار و ارزش و اعتبار کاری یکی از چهرههای برجستة بعد از «نیما» است. شعر آتشی زبان زندگی مردم جنوب است که با عناصر زنده و پویای آن محیط آشتی کرده است. وی در شعر خود از واژههای مجهور و قدیمی استفاده میکند و این امر به شعر او استحکامی تازه میبخشد. او علاوه بر وارد کردن واژهها و اصطلاحات عربی به حوزة احساس و زبان خود با پیوند زدن نهال زبان خویش به بافت گفتار، آهنگ طبیعی کلام محاوره را ظاهر کرده است تا بیواسطهتر با مخاطب خود تماس برقرار کند. در این کلام، انحرافهای زبانی آتشی، متناسب با دیدگاه صورتگرایی، منظر تازهای است که به سوی زبان و ادبیات گشوده شده است.
