عشق در روزگار غریب
داستانهای فارسی - قرن 14 داستانهای تاریخی
عشق در روزگار غریب
داستانهای فارسی - قرن 14 داستانهای تاریخی
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
در بهار سال ۱۲۸۴ ه.ش، همزمان با نوامبر سال ۱۹۰۵ م، یکسال پیش از فرمان مشروطه وقتی که ایران در چنگال فقر فراگیر و رکود اقتصادی گرفتار بود، عدهای راهزن از مرزهای شمال شرقی کشور وارد شده و جمعیت زنان و کودکان را به اسارت بردند. ربودن زنان و اطفال و فروش آنها در آنسوی مرز، موجب تهییج اذهان جامعه و تسریع در امضای فرمان مشروطه گردید. این داستان براساس این واقعه نوشته شده است و تمام شخصیتهای آن تخیلی هستند. در بخشی از این داستان میخوانید: «انگار شاخه درختی شده که به آب و غذا نرسیده است این روغنی را که میدهم صبح و شب روی پایش بمالید، خوب بمالید تا گرم بشود و دور ساق پا را با پوستین گوسفند ببندید تا ۲۰ روز. بعد از ۲۰ روز حجامت میکنم و...».
