ضربالمثلهای فارسی ضربالمثلهای ایرانی - تاریخ
ضربالمثلهای فارسی ضربالمثلهای ایرانی - تاریخ
مثل، سخن کوتاه و مشهودی است که به قصهای عبرتآمیز یا گفتاری نکتهآموز اشاره میکند و جای توضیح بیشتر را میگیرد. کلمهی "مثل" عربی است و فارسی آن "متل" است. هر قدر تاریخ تمدن ملتی، طولانیتر باشد؛ حادثههای بیشتری در آن رخ داده و در نتیجه مثلهای بیشتری در آن جای میگیرد. در زبان فارسی نیز هزاران ضربالمثل وجود دارد. بعضی از مثلها حاصل "پند دانایان" یا "پیشوایان مذهبی" یا "تجربههای زندگی مردم" است. این گونه مثلها را حکمت مینامند. بعضی از سخنان اشخاص نامدار تاریخی یا عادی در موقعیت خاصی بسیار بجا و مناسب دانسته شده و به همین دلیل به ذوق دیگران خوش آمده و مشهور شده است. دانستن "مثل"، گفتن و نوشتن را آسان میکند، زیرا مثلها کوتاه و زیبا هستند، بر دل مینشینند و گفتوگوی طولانی را کوتاه میکنند و اگر درست و به جا استفاده شوند از سخن معمولی موثرترند. کتاب حاضر دربردارندهی توضیح و محل کاربرد 44 ضربالمثل است که به ترتیب الفبا تنظیم شدهاند و از این میان میتوان به آب زیر کاه، اشک تمساح، از ماست که بر ماست، با آب حمام دوست میگیرد، تو بهتر میدانی یا پیامبر خدا، سنگ کسی را به سینه زدن، لنگ ملانصرالدین است، من نیامدهام که آمده باشم و... اشاره کرد.