آنتولوژی شعر پستمدرن
شعر آمریکایی - قرن 20م.
آنتولوژی شعر پستمدرن
شعر آمریکایی - قرن 20م.
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
واژه «پست مدرن» برای اولین بار توسط «چارلز اولسون» در نامهای به تاریخ ۲۰ اکتبر سال ۱۹۵۱ به «رابرت کریلی» از اعضای گروه «بلک مونتاین» در کارولینای شمالی به کار برده شد. وقتی صحبت از پستمدرنیسم میشود، انبوهی از تلقی و گفتمانها به ذهن متبادر میشود که بعضی از آنها متناقضاند و باعث میشود که فکر کنیم پستمدرنیسم، یک نظام دلالت بسیار نامتعارف است و برخی از شاعران و منتقدان وقتی از شعر پستمدرن حرف میزنند، منظورشان شعری است که عدهای دیگر آن را «آوانگاردیسم» یا حتی «نئوآوانگاردیسم» میخوانند. نمیتوان به مشخصهها و مؤلفههای شعر پستمدرن اشاره کرد و آنها را قطعی دانست و فقط میتوان به آنچه تاکنون بوده، اشاره کرد. شعر پستمدرن اکنون به سمتی ميرود که در آن چیزی به نام صورتبندی و کلاسهبندی مطلق زبان ادبی وجود ندارد و چیزی به نام ذات شعر و یا ادبیات موجود نیست بلکه این کارکردهای ویژه هستند که وجود دارند. کتاب «شعر پستمدرن» در پی معرفی بهتر شاعران و اشعار سرودهشده در این مکتب است. این کتاب سه بخش دارد که به ترتیب عبارتاند از: «شعر پستمدرن»، «معرفی شاعران پستمدرن» و «مقالات». اولین بخش کتاب با عنوان «شعر پستمدرن»، دو فصل دارد. بخش «معرفی شاعران پستمدرن»، طولانیترین بخش کتاب است و شامل معرفی و نمونه آثار شاعرانی چون «چارلز اولسون»، «جان کیج»، «جیمز لاوین»، «لارنس فرلینگتی»، «چارلز بوکوفسکی»، «جکسون مک لاو»، «جک کرواک»، «دنیس لورتوف»، «کنث کخ»، «فرانک اُهارا»، «آلن گینزبرگ»، «رابرت کریلی»، «جان اشبری»، «گری اسنایدر»، «جرومی روتنبرگ»، «دیوید انتین»، «امیری باراکا» (لروی جونز)، «تد بریگان»، «جان گیورنو»، و... میشود. در بخش آخر کتاب هم که شامل چند مقاله است، «یادداشتی برای زوزه و اشعار دیگران»، نوشته «آلن گینزبرگ»، «چطور آوایتان را سر میدهید؟»، نوشته «امیری باراکا»، «تمها و واریاسیونها»، نوشته «جان کیج»، «در پرسیونیسم: یک بیانیه»، نوشته «فرانک اهارا» و ضمیمه «شعر زبان»، نوشته «استیو ایونز» و «جنیفر مکسلی» ارائه شده است.
