بانگ خاموش: نوشتههایی درباره شاهنامه و فردوسی، مولانا و آثارش
فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. - نقد و تفسیر
بانگ خاموش: نوشتههایی درباره شاهنامه و فردوسی، مولانا و آثارش
فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. - نقد و تفسیر
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
نویسنده در کتاب جدید خود کوشیده تا با توجه به تجربیاتش در حوزه تألیف و ترجمه، به نکاتی درباره فردوسی و اثر سترگ او، شاهنامه و همچنین مولانا و مثنوی اشاره کند. سبحانی در بخشی از این کتاب به ترجمههایی که از شاهنامه در سالهای متمادی به زبانهای مختلف صورتگرفته، میپردازد و معتقد است، ترجمه شاهنامه به زبانهای اروپایی، سبب شد تا این اثر شهرتی عالمگیر یابد و درنظر اهل فن، بهعنوان یک شاهکار ادبی، معرفی شود. در بخشی از این کتاب میخوانیم: «شاهنامه با آنکه از نظر صور خیال ترجمهناپذیر است، محتوای آن طوری است که تاکنون به بسیاری از زبانها ترجمه شده است. اصولی که فردوسی خود بدانها معتقد بوده، پنج اصل است که در جایجای شاهنامه تکرار شده است. ترکی، زبانی است که 12ترجمه از شاهنامه از آن زبان در دست است. شاهنامه در دربار پادشاهان ترک خوانده میشد. دانشوران ترک، فردوسی را بزرگ میداشتند. «شریف»، معروف به «شریفی» از شاعران سده دهم هجری، شاهنامه را در بحر هزج مسدّس (مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل یا فعولن) به ترکی ترجمه کرده است...».
