کنترل استراتژیک
برنامهریزی راهبردی
کنترل استراتژیک
برنامهریزی راهبردی
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
مباحث اصلی این کتاب در حوزهی کنترل استراتژیک، بدین قرار است: کنترل استراتژیک و تغییر سازمانی، نقاط اهرمی برای ادارهی فرایند کنترل استراتژیک، دیدگاههای کلاسیک کنترل استراتژیک (کنترل تدریجی استراتژیک)، کنترل بنیادی استراتژیک، کنترل استراتژیک و تنوعبخشی (مدیریت قلمرو و سازگاری با محیط)، عملیاتی کردن کنترل استراتژیک، تکنولوژی اطلاعات و کنترل استراتژیک، و موضوعاتی برای آینده. نویسنده در کتاب میکوشد عدم توازن فکری میان مدیران و دانشگاهیان را دربارهی تلاطم و ناپیوستگی، با تاکید بر چهار فرض یا رهیافت مطرح سازد وی تصریح میکند: 1- گفته میشود کنترل باید بر متغیرهای درونی سازمان متمرکز باشد. بالعکس، پیشنهاد میکنیم که باید بر نظارت و درک تاثیر عوامل کلیدی محیطی تاکید بیشتر میشود. 2- گفته میشود "شگفتزدگی" زیانآور است و باید از تمامی هزینههای آن دوری کرد. بالعکس ادعای ما این است که لزوما این چنین نیست، فرصتطلبی یکی از ابعادی است که باید به طور صحیح در کنترل استراتژیک مورد تاکید قرار گیرد. 3- گفته میشود کنترل برای بهینهسازی نتایج استراتژیک، موضع سنجی کاملی است. بالعکس ما ادعا میکنیم که نیرو محرکهی عمده برای استراتژیهای بینقص، فرایند مشاهده مواردی که در عمل واقع میشود (مشاهدهی مستقیم) و آنچه در عمل اتفاق نمیافتد (مشاهدهی غیرمستقیم) است. این موارد از طریق آگاهی به حقایق سازمانی (هست و نیستها) حاصل میآید. استراتژی به وسیله یادگیری خلق میشود، و کنترل استراتژیک موثر، کنترل بر روی فرایندهایی است که از طریق آن میتوان پی برد کدام سازمانها یادگیرنده هستند و کدام یک یادگیرنده نیستند. 4- گفته میشود سیستم کنترل شامل مجموعهای از رویههای نسبتا ثابت اداری است. لکن استدلال ما این است که کنترل استراتژیک پویا برای ادارهی فرایند یادگیری در داخل سازمان ضروری است.
