عشق (عرفان)
عشق (عرفان)
انسانی که همواره در تکاپوی شناخت بوده، وقتی به اوج شناخت معشوق ازلیاش میرسد درمیماند و آشفته و حیران سر به وادی جنون میسپارد و این دیوانگی را عزیز میدارد و بدان معترف است. تمام شعرای عرفانی ما سخن از این وادی حیرت و جنون گفتهاند. اما به راستی کنه این جنون چیست که عاقلان بدان شاد، و سرمستان عشق او بدان خشنود و جویندگان راهش جویای آن هستند. برای پی بردن به راز صوفیانه در این پژوهش نخست به تعریف جنون و چگونگی آن پرداخته و سپس جنون از دیدگاه شاعران برجسته، به خصوص شعرای عارف، بررسی شده است.