چوبک، صادق، 1377 - 1295 - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
چوبک، صادق، 1377 - 1295 - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
صادق چوبک در 15 تیرماه سال 1295 در بوشهر چشم به جهان گشود و در سال 1358 به کالیفرنیا رفت و در آنجا سکنی گزید و تا آخر عمر در خارج از ایران به سر برد و سرانجام بعد از عمری در رنج و مشقت زیستن و خواندن و نوشتن در 12 تیرماه 1377 چشم از جهان فروبست. چوبک میکوشید پرده از سوی زشتیها و پلیدیهای عادی شده و مرسوم بردارد؛ با اعتقاد به این هدف و ایدئولوژی ناتورالیستها که "نشان دادن زشتیها و پلیدیها، به قصد آگاه کردن مردم و در نتیجه، برانداختن و نابود کردن آنهاست. "چوبک در آثارش از رنج و ستمی مینویسد که بیشتر بر زنان و کودکان روا میشود. او اولین نویسندهای است که داستانهای ناتورالیستی نمادین نوشته است. از جمله داستان "قفس"، "عدل"، "انتری که لوطیش مرده بود"، "آتما سگ من". خصوصیتهای ناتورالیستی را میتوان در بیشتر آثار چوبک دید، او نویسندهای رئالیستی، ناتورالیستی است، سبک "چوبک" در داستانهای کوتاه "نفتی"، "زیر چراغ قرمز"، "پیراهن زرشکی"، "موسیو الیاس"، "مردی در قفس" رئالیستی است و در آن به طرحریزی دقیق و گزینش ماهرانهی جزئیات پرداخته و چهرهها و صحنههای خویش را به کمال و وسعت بیشتری نقش زده است. نگارندهی کتاب حاضر با تکیه بر استراتژی نقد معتدل، با جمع اصول و دیدگاههای دو مکتب شاخص ادبی ـ رئالیسم و ناتورالیسم ـ به بازخوانی، بررسی و نقد مجدد داستانهای صادق چوبک پرداخته و با تاکید بر تعامل این دو مکتب در آثار چوبک، بر این واقعیت مهم صحه گذارده است که با وجود وجوه متعدد تجارب هر نویسنده و درک منحصر به فرد او از محیط زندگی، زمانه و جامعهاش، امکان تعیین مرز روشن و قطعی برای سبک و مکتب او به آسانی دست نمیدهد.