شریعتی و هایدگر
شریعتی، علی، 1312 - 1356 - نقد و تفسیر هایدگر، مارتین، 1889 - 1976م. - نقد و تفسیر هایدگر، مارتین، 1889 - 1976م. - تاثیر - شریعتی، علی، 1312 - 1356
شریعتی و هایدگر
شریعتی، علی، 1312 - 1356 - نقد و تفسیر هایدگر، مارتین، 1889 - 1976م. - نقد و تفسیر هایدگر، مارتین، 1889 - 1976م. - تاثیر - شریعتی، علی، 1312 - 1356
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
در اين کتاب بيان ميشود که هايدگر بر فهم انسان (دازاين) بهمنزله «در جهان بودن» و بر «خودآگاهي انساني» از «وضع بشر در هستي» تکيه ميکند. شريعتي نيز دين را بهمثابه «خودآگاهي انساني نسبت به وضع خويشتن در جهان» تفسير ميکند و اين تعريف با تعاريف فقهي، کلامي و تئولوژيک از دين هيچ قرابتي ندارد. بلکه نگاهي «رهاييبخش» به انسان است. اينجاست که تفسير اصل شريعتي از هايدگر در قالب يک «ديالکتيک هرمنوتيکي» تکوين مييابد؛ يعني اگر ازنظر شريعتي بالاترين و عاليترين مرحله خودآگاهي انساني نامش «دين» است و «ديانت» به معناي خودآگاهي به «وضع خويشتن در هستي» است، پس هم ازنظر هايدگر و هم ازنظر شريعتي بزرگترين شاخصه انسان، همين است که ميداند در کدامين جهان و در کدام تاريخ قرار دارد.
