شخصیت یسرائیل کاتس، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی، در کریات اربع شکل گرفته است؛ شهرکی که پناهگاه تروریستهای یهودی و عاملان کشتارهای جمعی فلسطینیان بوده و هست.
به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل خانه کتاب و ادبیات ایران، کابینه تروریستی فعلی بنیامین نتانیاهو در شمارِ خونریزترین دولتهای تاریخ سیاه رژیم صهیونیستی است. در این دولت غیر از خود نتانیاهو، نام دو وزیر بیش از دیگران در دشمنی با بشریت چشمگیر است: یسرائیل کاتس (وزیر جنگ) و ایتامار بنگویر (وزیر بهاصطلاح امنیت ملی این رژیم جنایتکار).
کاتس همیشه از توسعه شهرکسازی حمایت کرده است؛ اقدامی که حتی متحدان رژیم صهیونیستی، اعم از ایالات متحده و کشورهای اروپایی، آن را غیرقانونی میدانند. اظهارات غیرانسانی او در مقام وزارت جنگ درباره ساکنان غزه و مردم ایران بارها در رسانهها خبرساز شده است. حضورش در این سمت باعث شده است ارتش وحشی رژیم در حملات به غزه و لبنان، تمام زیرساختهای این جوامع را تخریب کند. نیروهای تحت امر او تنها در عملیاتهای دو سال اخیر در غزه، بیش از هفتادهزار انسان را کشتهاند.
کاتس در زمان تصدی وزارت امور خارجه رژیم نیز همیشه خبرساز بود. تهدیدهای او به تسخیر سرزمینهای مختلف عربی، توهینهای مستمرش به آنتونیو گوترش (دبیرکل سازمان ملل) و ممنوعالورود کردن او به فلسطین اشغالی، تنها بخشی از مواضع تند و ضدانسانی اوست.
اما این دشمنی با بشریت و هرگونه مظاهر انسانی از کجا میآید؟ باید اشاره کرد که نام کاتس و بنگویر با یکی از شهرکهای خاص در کرانه باختری تحت اشغال رژیم صهیونیستی گره خورده است: «کریات اربع».
در سال ۱۹۶۷، رژیم صهیونیستی در جنگ ششروزه علیه همسایگان عرب خود، کرانه باختری را از اردن و نوار غزه را از مصر تصرف کرد. جنبش شهرکسازی و شهرکنشینی تقریبا بلافاصله پس از جنگ آغاز شد و امروزه حدودا ۴۵ هزار صهیونیست در شهرکهای غیرقانونی کرانه باختری زندگی میکنند.
کریات اربع که در سال ۱۹۷۰ در جوار الخلیل تأسیس شد، امروزه جامعهای در دامنه تپهها با ساختمانهای آپارتمانی چهارطبقه از سنگ سفید است که بر شهر وسیع و عمدتا عربیِ الخلیل مشرف است. اکنون کریات اربع یکی از 6 شهرک بزرگ یهودی در سرزمینهای اشغالی است که با حصاری از توری فلزی و سیمخاردار احاطه شده و ورود به آن تنها از طریق دروازهای نگهباندار امکانپذیر است.
دوسوم از جمعیت پنجهزارنفری این شهرک را یهودیان متعصب و تندرو تشکیل میدهند و مجللترین ساختمان شهرک نیز مدرسه تلمودی است. الیاکیم هاتزنی، عضو قدیمی شورای شهر و یکی از ایدئولوگهای برجسته جنبش شهرکنشینی، در یک مصاحبه مطبوعاتی گفته بود: «ما احساس میکنیم خط مقدم صهیونیسم هستیم. احساس میکنیم سرنوشت کل دولت یهود به سرنوشت ما گره خورده است... اگر امروز در اینجا دولت فلسطینی وجود ندارد، فقط به خاطر کریات اربع است.»
این شهرک محل زندگی شخصیتهای کلیدی در «شبکه مخفی یهودی» (Jewish Underground) بود؛ یک گروه تروریستی یهودی که در دهه ۱۹۸۰ علیه فلسطینیان دست به اقدامات خشونتآمیزی زد و آنقدر در این خشونت افراطی بود که ایالات متحده آمریکا نیز به ناچار آن را تروریستی اعلام کرد. همچنین این شهرک خاستگاه سیاسی حزب کاچ (Kach) به رهبری خاخام تندرو مئیر کاهانا است. فضای سیاسی این شهرک همیشه به شدت ضدعرب و تندرو بوده است، به ویژه در دهههای هشتاد و نود میلادی که کاتس در این شهرک زندگی میکرد.
کریات اربع محل زندگی و مخفیگاه افرادی بود که تحت تعقیب FBI به اتهام بمبگذاری و قتل بودند؛ از جمله رابرت منینگ، از اعضای ارشد «کاچ» و «اتحادیه دفاع یهودی»، که سالها به جرم بمبگذاری فراری بود، اما با لباس نظامی ارتش اسرائیل در این شهرک دیده میشد. اندی گرین نیز که در بمبگذاری مسجدالاقصی دست داشت، در این شهرک زندگی میکرد. (درباره حزب کاچ، کتاب «ایدئولوژی صهیونیسم و خشونت» نوشته محقق برجسته مصری عبدالوهاب المسیری منبعی مهم است. ترجمه فارسی این کتاب به قلم سیدعدنان فلاحی توسط انتشارات احسان در دسترس ایرانیان قرار گرفته است.)
کاتس در جریانهای سیاسی و اجتماعی این شهرک حضور داشت و حتی در برنامههای آیینی آن، از جمله زیارت مقبره باروخ گلدشتاین (تا پیش از تخریبش به دست دولت اسرائیل)، شرکت میکرد. گلدشتاین یهودی متعصبی بود که در آمریکا به دنیا آمد و به اسرائیل مهاجرت کرد. او در سال ۱۹۹۴ با مسلسل به مسجد ابراهیم در الخلیل حمله کرد و به روی نمازگزاران آتش گشود. بر اثر این اقدام تروریستی، ۲۹ نفر شهید و ۱۵۰ نفر زخمی شدند. شواهد نشان میدهد که علیرغم تخریب مقبره ساختهشده برای این قاتل وحشی، هنوز خیابانی در کریات اربع به نام اوست و پارکی نیز به نام مئیر کاهانا.
شخصیت خونریز و ضدانسانی کاتس در این شهرک شکل گرفته است؛ شهرکی که پناهگاه و محل زندگی تروریستها و عاملان کشتارهای دستهجمعی فلسطینیان و مقر اصلی ترویج برتری قوم یهود بر دیگر انسانهاست.
در شماره بعد که به ایتامار بنگویر اختصاص دارد، درباره مئیر کاهانا مطالب بیشتری ارائه میشود.