نویسنده پیشکسوت ادبیات کودک و نوجوان، با محکومیت تجاوزات آمریکایی- صهیونیستی به خاک ایران، بهانه «اقدام پیشگیرانه» را فریبی برای توجیه آغازگری در جنگ دانست و تأکید کرد که ایران در موضع دفاع از سرزمین آبا و اجدادی خویش قرار دارد.
به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل خانه کتاب و ادبیات ایران، محمود برآبادی؛ نویسنده پیشکسوت، پژوهشگر و عضو هیئتمدیره انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، یادداشتی را در اختیار روابط عمومی و امور بینالملل خانه کتاب و ادبیات ایران قرار داده است. او که سالهاست برای بچههای این سرزمین مینویسد، این یادداشت را در حالی نوشته که با وجود گذشت چهلوهشت روز از فاجعه تلخ و ددمنشانه حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به مدرسه «شجره طیبه» میناب هنوز هم داغ آن غنچههای پرپر، تازه است.
متن کامل یادداشت محمود برآبادی به شرح زیر است:
«بمباران دختران معصوم و بیگناه مدرسه «شجره طیبه» میناب، قلب هر انسان آزادهای را میفشارد. این فاجعه به این زودیها فراموش نخواهد شد، از خاطرهها نخواهد رفت و به عنوان ننگی بر چهره آنانی که دست به این جنایت فجیع زدند، باقی خواهد ماند.
کودکان سرمایههای یک جامعهاند. آنها نور چشم و امید و آرزوی والدین هستند. چگونه میتوان چنین غم بزرگی را از یاد برد؟! این چهرههای معصوم همواره پیش چشمها خواهد ماند.
کشتن غیرنظامیان و نابود کردن زیرساختهای یک کشور، در قوانین بینالمللی و قوانین جنگ محکوم است و جهان نباید در برابر این جنایات سکوت کند. اگرچه تعدادی از روشنفکران و نویسندگان جهان این جنایات را به صراحت محکوم کردهاند، اما عمق این وحشیگری چنان بزرگ است که انتظاری به مراتب بیش از این از جامعه جهانی میرود.
بر کسی پوشیده نیست که کشور ایران، وطن ما و سرزمین آبا و اجدادی ما، مورد تجاوز اسرائیل و آمریکا قرار گرفته است. آنها بودند که به ایران حمله کردند؛ آنها آغازگر جنگاند و ما در موضع دفاع هستیم. این بهانه که میگویند «ما برای اقدام پیشگیرانه به ایران حمله کردیم» فریبی بیش نیست و با هیچ منطقی پذیرفته نیست؛ نه با معیار حقوق بینالملل و نه به لحاظ اخلاقی و انسانی. زیرا هر کشور متجاوزی میتواند از این بهانه استفاده کند و بگوید آنها میخواستند به ما حمله کنند، پس ما پیشدستی کردیم. این یک بهانه است، یک ریاکاری تمامعیار. هیچ کشوری حق ندارد با این دستاویز، آغازگر جنگ باشد. تجاوز، با هر بهانه و هر انگیزهای، محکوم است و نباید در مقابل آن سکوت کرد.
ادعای دیگری که متجاوزان در توجیه نابود کردن زیرساختهای کشورمان مطرح میکنند، این است که در این مکانها قطعات فلان سلاح تولید میشود. این ادعا حتی اگر درست هم باشد، مضحک و غیرقابل قبول است؛ چرا که در دنیای امروز، هیچ کالایی تنها در یک کارخانه تولید نمیشود. کالاها از قطعات متعددی تشکیل شدهاند که هرکدام در کارخانهای مجزا تولید میگردد و نمیتوان با این توجیه، زیرساختهای حیاتی یک کشور را که وجودشان برای نیاز مردم ضروری است، نابود کرد.
این جنایتها بیشک محکوم است و عاملان آن باید در پیشگاه تاریخ پاسخگو باشند.»