سخنرانان بیستودومین پاسداشت ادبیات جهاد و مقاومت دیدگاه رهبر شهید درباره نقش خواص و اندیشمندان در ایجاد گفتمان و هدایت فکر ملتها به سوی نجات یا تیرهروزی را محور سخنان خود قرار دادند؛ تقریظ ایشان بر رمان «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» در همین مراسم رونمایی شد.
به گزارش ستاد خبری سیوچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، بیستودومین پاسداشت ادبیات جهاد و مقاومت با محوریت انتشار تقریظ رهبر شهید انقلاب اسلامی بر رمان «خاکسپاری دوم بانوی مرگ»، سهشنبه (۲۶ آبان ۱۴۰۵) در مجتمع فرهنگی سرچشمه تهران برگزار شد. در این مراسم سردار محمدرضا نقدی؛ مشاور عالی فرمانده کل سپاه، علیرضا مختارپور، ابراهیم حیدری؛ مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران و دبیر سیوچهارمین هفته کتاب، آزاده نظربلند؛ دبیرکل نهاد کتابخانههای عمومی کشور، علیاصغر عزتی پاک؛ داستاننویس و منتقد ادبی، محمدرضا حبیباللهی؛ مدیرعامل موسسه انتشارات انقلاب اسلامی، نیما اکبرخانی؛ نویسنده رمان، مرتضی سرهنگی، محمد میرکیانی، محمد حمزهزاده و جمعی از اهالی فرهنگ حضور داشتند. دبیری نشست را حامد عسکری بر عهده داشت.
رژیم صهیونیستی هیچ شانسی برای بقا ندارد
سردار محمدرضا نقدی؛ مشاور عالی فرمانده کل سپاه، در این مراسم با درود به امام خامنهای و سلام به امام راحل، قائد شهید و تمام شهدای راه حقیقت، ضمن خیرمقدم به حاضران گفت: پس از جنگ جهانی دوم، به خاطر بیداریهایی که در گوشه و کنار جهان اسلام وجود داشت، مستکبران نتوانستند سلطه خود را بر سرزمینهای اسلامی آنگونه که میخواهند پیاده کنند؛ در همین شرایط، یکی از بزرگترین جنایتهای مزدورانه تاریخ رقم خورد و آن، به میدان آمدن رژیم منحوس صهیونیستی بود. البته انقلاب اسلامی در کمتر از ۱۰ تا ۱۵ سال جوانه زد و در ۲۲ بهمن ۵۷ در مقابل این حرکت جنایتکارانه ایستاد و آنها را در یک نبرد نفسگیر به خاک مذلت نشاند.
وی افزود: آنچه حامی این جنایت مزدورانه بوده، هم پولهای بیپایان غارتشده از ثروت ملتهای مظلوم توسط مستکبران بوده و هم سلاحهای کشتار جمعی که در اختیار آنها قرار گرفته است. ولی آنچه به این رژیم قوام داده و اجازه داده در هر سال بتواند ادامه دهد، قلمبهمزدها و هنرفروشهایی بودند که خودشان را در اختیار این جنایت قرار دادند و از این جانور وحشی، یک چهره بزککرده ترسیم کردند و او را در جامعه بینالمللی جا دادند.
نقدی با تاکید بر ضرورت مقابله با این جریان گفت: مقابله با این جریان تزویر، جز با هنر اصیل و هنر ملهم از اسلام ناب محمدی امکانپذیر نیست. البته بالاترین هنر را شهدا از خود نشان دادند که عاشقانه و مردانه در مقابل این موجودیت منحوس ایستادند و خون خود را فدا کردند. همانطور که امام راحل فرمودند شهادت، هنر مردان خداست، آنان این هنرنمایی را کردند. این هنرنمایی مردم غزه بود که چهره حقیقی این موجود وحشی را به دنیا نشان داد. این ایستادگی ملت ایران و قهرمانی حزبالله لبنان بود که نشان داد ماهیت اصلی این رژیم چیست.
وی افزود: اگر عدهای برای هلوکاست دروغین اشک تمساح میریزند، امروز در مقابل چشمانشان یک هلوکاست واقعی و بسیار جنایتکارانهتر پیاده شده و باید موضع خودشان را اعلام کنند. جای تقدیر دارد که پرداختن به این موضوع، هم ماهیت این رژیم و هم ماهیت جبهه مقابل آن، یعنی مقاومت و انقلاب اسلامی و مقاومت برخاسته از انقلاب اسلامی را روشن میکند. امروز رژیم صهیونیستی هیچ شانسی برای بقا ندارد. رژیمی است که دورانش به پایان رسیده و باید از صحنه پاک شود. این حاصل ایستادگی و قیام قهرمانانه ملت ما و مقاومت است و در رأس آنها رهبر شهیدمان که فرمودند ملت مبعوث خواهد شد و کار را تمام خواهد کرد.
هر پیامی تا در قالب هنر ریخته نشود، ماندگار نخواهد بود
علیرضا مختارپور در این مراسم با اشاره به دیدگاههای رهبر شهید انقلاب اسلامی درباره رسالت اهالی فرهنگ و هنر گفت: از نظر ایشان، مهمترین عامل در تحول جامعهها و هدایت یا انحراف آنها، خواص هستند. ایجاد یک فکر، یک گفتمان و یک جریان فکری در جامعه به دست خواص و اندیشمندان جامعه است. آنها هستند که میتوانند فکر ملتها را به سمتی هدایت کنند که مایه نجات شود یا به سمتی ببرند که مایه بدبختی و تیرهروزی ملتها شود.
وی افزود: ایشان درباره خواص فرهنگی میفرمایند هنرمندان، نویسندگان، گویندگان، مجریان، کارگردانان، هنرپیشگان و همه و همه باید دست به دست هم بدهند تا این مفاهیم اسلامی ارزشمند و درخشان را به صورت برنامههای هنری بسازند. باز در جای دیگری میفرمایند اگر تبلیغات حق نبود و نباشد، اگر ملت ایران، گویندگان، نویسندگان، هنرمندان و آگاهی خودِ ملت در خدمت حقیقتی که در این کشور وجود دارد قرار نگیرد، دشمن در میدان تبلیغات غالب خواهد شد. میدان تبلیغات، میدانی بسیار عظیم و خطرناک است.
مختارپور درباره اهمیت آثار فرهنگی و هنری از دیدگاه رهبر شهید گفت: ایشان در آذر ۱۳۶۵ میفرمایند هنر یک شیوه بیان است، یک شیوه ادا کردن است؛ منتها این شیوه بیان از هر تبیین دیگری رساتر، دقیقتر، نافذتر و ماندگارتر است. و این جمله کلیدی ایشان: بارها گفتهام که هر پیامی، هر دعوتی، هر انقلابی، هر تمدنی و هر فرهنگی تا در قالب هنر ریخته نشود، شانس نفوذ و گسترش ندارد و ماندگار نخواهد بود؛ فرقی هم بین پیامهای حق و باطل نخواهد بود.
وی درباره مفهوم عمل جهادی در حوزه فرهنگ توضیح داد: ایشان معتقدند عملی که از خواص فرهنگی انتظار میرود در شرایط حاضر، عمل جهادی است، نه یک عمل معمولی. جهاد یک شرط دارد و آن این است که در مقابله با دشمن باشد. یک وقت در میدان جنگ مسلحانه است، این جهاد رزمی است؛ یک وقت در میدان سیاست است، این جهاد سیاسی است؛ یک وقت در میدان مسائل فرهنگی است، این جهاد فرهنگی است.
مختارپور افزود: ایشان میفرمایند رزمنده در مقابله با دشمن باید سه نکته را توجه کند؛ جبهه دشمن را بشناسد، جبهه خودی را بشناسد و به سلاح و مهارتهای جنگی آشنا باشد. اگر نقشهخوانی بلد نباشید و قطبنما در اختیار نداشته باشید، یک وقت نگاه میکنید میبینید در محاصره دشمن قرار گرفتهاید. این قطبنما همان بصیرت است. در جبهه هنر نیز این مهارتها یعنی بهترین شیوههای ویراستاری، بهترین تصویربرداریها و بهترین بیانها.
وی در ادامه با اشاره به اصل اخلاص گفت: اما اگر همه اینها با هم تأمین شد، یعنی خواص فرهنگی بود، عمل کرد، دشمن را شناخت، جبهه خودی را شناخت، سلاح را شناخت، مهارت داشت و هنرمندانه عمل کرد، آیا کار تمام است؟ نه. یک اصل مانده است که ایشان میفرمایند هرچه مایه اخلاص در من و شما و در آن کاری که انجام میدهیم بیشتر باشد، آن کار ارزش بیشتری پیدا میکند. هرچه از قطب اخلاص دور شدیم و به سمت قطبپرستی و خودخواهی و برای خود کار کردن نزدیک شدیم، ارزش کار ما کمتر میشود، برکتش کمتر میشود و ماندگاریاش هم کمتر میشود.
مختارپور در پایان تعریف خود از رسالت اهالی فرهنگ، هنر و رسانه را بر اساس بیانات رهبر شهید چنین بیان کرد: رسالت اهالی فرهنگ، هنر و رسانه، مجاهدت مخلصانه با هدف تبیین، تبلیغ و ترویج معارف و ارزشهای اسلام و انقلاب اسلامی، بر اساس منظومه فکری امام راحل و رهبر شهید انقلاب اسلامی در تولید آثار فرهنگی هنری فاخر، مفید و موثر، با بهرهگیری از اصول حرفهای و مهارتهای هنرمندانه در گونههای مختلف، برای مخاطبان متنوع و با توجه به اولویتها و نیاز مخاطبان است.
تریلر امنیتی، ژانری کمتوسعه در ادبیات فارسی
علیاصغر عزتیپاک؛ داستاننویس و منتقد ادبی، در این مراسم با درود به روح رهبر شهید انقلاب اسلامی و با این جمله که «سلام خدا بر او روزی که زاده شد، روزی که زیست و روزی که با جامهای خونین در قامت شهید در پیشگاه حضرت حق حاضر شد»، درباره این رمان گفت: موضوع این رمان با امنیت، مقاومت و تاریخ معاصر ایران پیوند دارد؛ اما آنچه برای من به عنوان داستانخوان و داستاننویس اهمیت دارد، این است که نویسنده با این موضوع چه کرده و آن را چگونه به قصه تبدیل کرده است. «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» بر تقابل دو شخصیت، مجتبی میثمی از ایران و راشل هرتزوگ از اسرائیل، ساخته شده و از خلال رویارویی آنها، میدان پنهان و ممتدی از درگیریها و زد و خوردهای معاصر میان ایران و اسرائیل روایت میشود.
وی افزود: به نظر من نخستین اهمیت این رمان، پیش از هر چیز در انتخاب قلمروی داستانی آن است. ما در ادبیات فارسی در گونههایی مانند رمان اجتماعی، خانوادگی، تاریخی و روانشناختی تجربههای فراوانی داریم، اما تریلر امنیتی و جاسوسی به معنای دقیق و حرفهای آن، کمتر به صورت یک جریان مستمر و نیرومند در داستاننویسی ما پرورده شده است. نمونههایی وجود داشته، اما این ژانر هنوز در ادبیات ما از پشتوانه و تراکم کافی برخوردار نیست.
این منتقد ادبی درباره الزامات این ژانر توضیح داد: هر ژانر، قراردادها و الزامهای روایی خودش را دارد. تریلر امنیتی به تعلیق، خطر، راز، تعقیب و ضدتعقیب، هویتهای پنهان، بازی اطلاعات، ضربآهنگ، پیچیدگی طرح و حفظ کنجکاوی خواننده نیاز دارد. نویسنده باید بتواند اطلاعات را به اندازه و در زمان مناسب در اختیار خواننده بگذارد؛ بخشی را آشکار کند، بخشی را پنهان نگه دارد و با هر چرخش، موقعیت داستان را دوباره تعریف کند. ورود به این ژانر فقط به معنای انتخاب یک موضوع تازه نیست؛ به معنای پذیرفتن یک مسئولیت فنی و روایی است. از این جهت میتوان این رمان را اثری پیشرو در قلمرویی دانست که ظرفیتهایش در ایران نادیده گرفته شده است.
عزتی پاک درباره شخصیتهای رمان«خاکسپاری دوم بانوی مرگ» گفت: موتور اصلی داستان، تقابل مجتبی میثمی و راشل هرتزوگ است. مجتبی از تجربه جنگ هشتساله میآید؛ جنگی که در شکلگیری شخصیت و حافظه او نقش تعیینکننده داشته است. او فرماندهان و همراهانی را از دست داده، بارها از موقعیتهای مرگبار عبور کرده و پس از جنگ نیز مسیر زندگیاش به عرصههای تازهای از مواجهه امنیتی و منطقهای کشیده شده است. در سوی دیگر، راشل هرتزوگ قرار دارد؛ زنی فعال در ساختار امنیتی اسرائیل که برای پیشرفت در همان ساختار، انگیزهها و هدفهای خودش را دنبال میکند. اهمیت این دو شخصیت فقط در آن نیست که در دو سوی منازعه قرار گرفتهاند؛ اهمیت در این است که هر دو، نیروی پیشبرنده داستاناند. داستان از برخورد دو اراده شکل میگیرد، نه از کنار هم قرار گرفتن چند حادثه.
وی با اشاره به گستردگی جغرافیای روایت افزود: روایت از سوریه آغاز میشود و به تدریج به جغرافیاها و موقعیتهای دیگر، از جمله عراق، یونان، ایران و حتی عمق اروپا گسترش مییابد. حمله به همراهان و محافظان، تغییر هویتها، پنهانکاری و تلاش برای نزدیکشدن به طرف مقابل، زنجیرهای از کنشها و واکنشها میسازد که خواننده مدام میخواهد بداند نقشه بعدی چیست، چه کسی از چه چیزی خبر دارد و کدام شخصیت در حال پیشی گرفتن از دیگری است. راشل صرفاً یک مانع بیرونی برای قهرمان ایرانی نیست؛ او درون داستان، هدف، انگیزه، گذشته و اراده معطوف به آینده دارد. این امر به معنای جدی گرفتن اقتضائات داستان است.
این داستاننویس درباره ساختار رمان «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» گفت: اگر از سطح موضوع عبور کنیم و به ساختمان رمان برسیم، یکی از امتیازهای برجسته «خاکسپاری دوم بانوی مرگ»، طراحی و توطئهچینی است. داستان، پرحادثه است، اما صرفاً مجموعهای از اتفاقهای پراکنده نیست؛ رخدادها به یکدیگر متصلاند و هر کنش، پیامد و واکنشی به دنبال دارد. نویسنده از گذشته شخصیتها و از اطلاعاتی که در زمانهای مختلف آشکار میشود، استفاده میکند تا موقعیت امروز را پیچیدهتر و پرتنشتر کند.
وی ادامه داد: در داستانهای جاسوسی، اطلاعات ماده خام روایت است؛ چه کسی چه چیزی را میداند، چه کسی گمان میکند چیزی را میداند، چه کسی هویت واقعیاش را پنهان کرده، کدام خبر درست است و کدام خبر بخشی از یک نقشه است. این پرسشها بهتدریج در ذهن خواننده شکل میگیرند و تعلیق را میسازند. در این رمان، بازی با نام و هویت، پنهانکاری و تغییر موقعیت به پیشبرد تعلیق کمک میکند. از منظر روایتشناسی نیز جابهجایی کانون دید و رفت و آمد میان شخصیتها و موقعیتهای متفاوت اهمیت دارد؛ داستان فقط از یک نقطه ثابت دیده نمیشود.
عزتیپاک با اشاره به نثر و دیالوگهای کتاب «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» افزود: دیالوگها پیشبرندهاند و صرفاً برای توضیح اطلاعات یا اعلام موضع شخصیتها نیستند؛ آنها بخشی از یک کنش داستانیاند، روابط را تغییر میدهند، انتظار میآفرینند، هیجان خلق میکنند و گاه ماجرایی را آشکار یا پنهان میکنند. نثر روان و کمتکلف کتاب نیز در خدمت همین حرکت است؛ متن بیجهت در توصیفهای سنگین و توضیحهای زائد متوقف نمیشود. نکته جالب دیگر، نسبت میان خونسردی روایت و هیجان حوادث است. نویسنده لازم نیست در هر صفحه به خواننده بگوید که با اتفاقی هولناک روبهروست؛ روایت نسبتاً خونسرد پیش میرود، اما طراحی موقعیتها، تغییر مسیرها و خطرهای پیشآمده، هیجان میآفریند. این فاصله میان لحن کنترلشده و رخدادهای پرتنش، از امتیازهای فنی رمان است.
وی درباره شخصیتپردازی رمان «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» گفت: در یک تریلر پرحادثه، این خطر وجود دارد که شخصیتها به مهرههایی برای اجرای نقشهها تبدیل شوند؛ اما داستان زمانی جان میگیرد که پشت هر حرکت، انسانی با گذشته مشخص، حافظه، انگیزه و مناسبات خودش حضور داشته باشد. در این رمان، پیوند مجتبی با جنگ، از دست دادن فرماندهان و همراهان، استمرار زندگی پس از جنگ، روابط خانوادگی و ورود به میدانهای تازه، به شخصیت او پیشینه و عمق میبخشد. رمان فقط به دو شخصیت اصلی محدود نمیماند؛ همراهان، محافظان، نیروهای شناختهشده و آدمهای گمنام در شکلگیری جهان داستان سهم دارند. از این منظر، کتاب فقط داستان دو مأمور نیست؛ داستان جمعی از آدمهاست که هر کدام در بخشی از این میدان، با انگیزه مشخص نقش دارند.
این منتقد ادبی در بخش دیگری از سخنان خود با انتقاد از الگوهای رایج در داستان معاصر فارسی گفت: متأسفانه در بخش مهمی از داستان معاصر فارسی، با الگوهایی روبهرو هستیم که شخصیت در فضای بسته خانه، شهر یا روابط فرسوده محصور میماند و ملال، انزوا، شکست و ناتوانی به تجربههای پرتکرار داستانی تبدیل شده است. اینها بخشی از واقعیت زندگی هستند و ادبیات حق دارد به آنها بپردازد؛ اما مسئله این است که چنین شیوهای نباید تنها امکان داستان ما باشد. ادبیات فارسی به داستانهایی هم نیاز دارد که حرکت کنند، خطر را به میان بیاورند، جهان را گسترش دهند، خواننده را به سفر ببرند و او را درگیر پرسش از سرانجام شخصیتها در بزنگاههای مهلک کنند.
وی افزود: داستانی که بتواند هیجان، ماجراجویی و لذت دنبال کردن را به خواننده بازگرداند، لزوماً داستانی سطحی یا کمارزش نیست. سرگرمکنندگی و جدیت ادبی در برابر هم قرار ندارند؛ اتفاقاً ساختن داستانی جذاب و پرکشش، مهارتی استادانه میخواهد. «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» از این جهت خواننده را در انتظار نگه میدارد و او را به جلو میبرد. خواننده با شخصیتها همراه میشود، برای سرنوشتشان نگران میشود و میخواهد بداند ماجراها بالاخره به کجا میرسند؛ بهخصوص در این اثر، خواننده به نحوی سرنوشت خودش را در گرو پیروزی و سرنوشت قهرمان داستان میبیند.
یکی از مخالفان نگارش این رمان خودم بودم
نیما اکبرخانی؛ نویسنده رمان «خاکسپاری دوم بانوی مرگ»، در این مراسم ضمن تشکر از مادرش و بوسیدن دست وی و همچنین قدردانی از دستاندرکاران انتشارات انقلاب اسلامی گفت: در آغاز از مخالفان نگارش این رمان بودم، زیرا از نظر رهبر شهید انقلاب اسلامی درباره این موضوع اطلاع نداشتم. صحبتهای اولیه دوستان سربسته بود و این مسئولیت را مرتبط با خود نمیدانستم. پس از طرح رسمی موضوع، سنگینی و اهمیت این کار آشکار شد و آن را با آگاهی از دشواری مسئولیتی پذیرفتم که به نام رهبر شهید ثبت میشود.
وی افزود: مقرر شده بود اثری داستانی نوشته شود، زیرا ایشان بر این باور بودند که مفاهیم از طریق داستان در ذهن مخاطب ماندگار میشود. موضوع اثر روایت رشد و پیشرفت ایران در حوزه دفاعی تعیین شد. فرایند نگارش از ابتدای فروردین ۱۴۰۲ آغاز شد و آذر همان سال به پایان رسید و حدود 9 تا 10 ماه به طول انجامید. قالب این اثر پرمخاطره بود و در لایههای آشکار آن هیچ اشاره مستقیمی به دستور رهبر شهید نشده بود و این پرسش وجود داشت که اثر بدون این اشاره مستقیم اثرگذار خواهد بود یا خیر.
اکبرخانی درباره دریافت خبر تقریظ گفت: صبح ۲۳ مرداد ۱۴۰۳ تماسی زودهنگام از آقای صابری دریافت کردم که خبر تقریظ را اعلام میکرد. زمان تماس نشان میداد که خبر مهمی در راه است. ویژگی کار کتاب دوری از شتابزدگی است و تولید کتاب و محتوا با فوریتهای رایج در رسانه مواجه نیست.
وی درباره محتوای رمان «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» توضیح داد: ظاهر داستان تقابل یک سردار ایرانی با یکی از نیروهای ارشد عملیات ویژه موساد است، اما در لایه عمیقتر روایت تقابل با استکبار است. رهبر شهید انسانی مهربان بود و با لطف و محبت رفتار میکرد و توجه به افراد بیپناه در سیره علمای اسلام جایگاه داشت. امیدوارم خوانندگان از این اثر رضایت داشته باشند و علاقهمندان آن را در حد توان محدود من ارزیابی کنند.
قالب رمان، مسیر تازه انتشارات انقلاب اسلامی
محمدرضا حبیباللهی؛ مدیرعامل مؤسسه انتشارات انقلاب اسلامی و ناشر کتاب «خاکسپاری دوم بانوی مرگ»، در این مراسم با اشاره به روند شکلگیری این اثر گفت: سه سال پیش، انتشارات انقلاب اسلامی در راستای انجام مأموریتی که بر عهده دارد برای حفظ، ترویج و بسط اندیشه و شخصیت رهبر شهید انقلاب اسلامی، تصمیم گرفت قالب جدیدی را برای این کار انتخاب کند و آن قالب، رمان بود. این تولد رمان «خاکسپاری دوم بانوی مرگ» است که بنابر همان مأموریت، برای بیان پیشرفتهای جمهوری اسلامی انتخاب شد و آقای نیما اکبرخانی آن را به شکلی جالب توجه آماده کردند.
وی افزود: ما در نمایشگاه کتاب ۱۴۰۳ برای اولین بار این کتاب را عرضه کردیم و مخاطبان استقبال خوبی از آن کردند. توفیق بالاتر این بود که حدود سه ماه بعد، در مرداد ۱۴۰۳، رهبر شهید ما این کتاب را مطالعه کردند و متن تحسین و تشویق خود را بر آن تقریظ کردند که دلیل تشکیل این جلسه است. ما تلاش کرده بودیم این جلسه پیش از شهادت ایشان برگزار شود که قسمت نبود؛ حتماً به برکت خونشان، برکات این اتفاق هم بیشتر خواهد بود.
حبیباللهی درباره تفاوت این مراسم با دورههای پیشین گفت: سبک این تقریظ متفاوت از تقریظهای قبلی است و شبیه یک تکلیف فرهنگی است. بر اساس همین سبک، این جلسه به این شکل تعریف شد که جمع نخبگانی محدودی از اهالی کتاب، شامل مسئولان، نویسندگان، ناشران و مروجان کتاب جمع شوند تا پس از رونمایی، منجر به اتفاقهای جدیدی در حوزهای شود که مد نظر رهبر شهید انقلاب اسلامی بوده است. ما هم در انتشارات انقلاب اسلامی و دفتر حفظ و نشر آثار امام مجاهد شهید حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای، آمادگی داریم مثل بقیه جاهایی که این مسیر را امتداد میدهند، در خدمت اهالی فرهنگ و نویسندگان باشیم.
متن تقریظ حضرت آیتاللهالعظمی شهید سیدعلی حسینیخامنهای بر این رمان به این شرح است:
«بسم الله الرّحمن الرّحیم
ـ شیرین و هنرمندانه نوشته شده است. در واقع باید آن را گونهی تازهئی از رمان جنگ به شمار آورد. این سبک کار باید تشویق شود.
مرداد ۱۴۰۳»
سیوچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران با شعار «با کتاب گفتوگو کنیم» از بیستوسوم تا سیام آبان (۱۴۰۵) در سراسر کشور برگزار میشود.