شعر فارسی - قرن 14 نثر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14 نثر فارسی - قرن 14
مادر میگفت: من به درختانی که پرستوها را بر سر شاخه نگهداری میکند تا نگاه کند گلها را، بادامها را، شکوفههای تر و نیمهباز را سلام میکنم. من به نگاه نیلبک چوپانی که برهها را به شالیزارهای پرصدا میبرد تا برفهای آبشده را به زیر پا حس کنم سلام میکنم. من به صبحگاهان رنگین که خندههای آبیرنگشان همصدا با پرندگان سحرگاهی به روی تاکهای دشت مینشیند سلام میکنم. کتاب حاضر حاوی قطعاتی به نظم و نثر با موضوع «مادر» است. عناوین این قطعات عبارت است از: باران و درخت؛ نگاه آیینه؛ نخل تو؛ کوچهباغ انتظار؛ سبدهای اقاقیا؛ اشک شبنم؛ گلبنهای وحشی؛ آن روزها که طالقان بودم؛ بیماری مادر؛ و هنگام خاکسپاری.