داستانهای فارسی - قرن 14
داستانهای فارسی - قرن 14
کتاب حاضر، داستاني است که فضاي حاکم بر آن مربوط به دهه 40 و 50 شمسي، زماني که جامعه فاقد هرگونه اصول اخلاقي بوده، است. نويسنده به روايت زندگي دختر معصوم و بيگناهي به نام «مينو» پرداخته که در زمان خود به نبرد با ناهنجاريها و زورگوييهاي خانواده خويش برخاسته، اما زندگي با بيرحمي هر چه تمامتر اين دختر معصوم را درهمشکسته و عشق پاک و مطهرش را شکوفا نشده پرپر ساخته است. اين داستان حديث همه انسانهاي معصومي است که زندگي هيچگاه روي خوش به آنها نشان نداد و خوب زندگي کردن جزو آرزوهاي محالشان شد.