نسخه آزمایشی جستجو ورود | ثبت نام
«کتاب باران» ۱۱۰ کتاب و نویسنده بهت معرفی می کنه
قرار شده توی سی امین دوره هفته کتاب در طرح «کتاب باران» شما رو با ۱۱۰ کتاب و نویسنده برگزیده جشنواره های حوزه کتاب مانند کتاب سال، جایزه جلال آل احمد، جشنواره شعر فجر و... آشنا کنیم تا آثارشون رو بخونید و به جمع کتابخوان ها بپیوندید.
همین حالا اسامی این کتاب ها و نویسنده ها که بر اساس حروف الفبای نام نویسنده چیده شده اند رو ببین و نویسنده و کتاب مورد علاقه ات رو پیدا کن و با اون آشنا شو و به بقیه معرفیشون کن.
سازمان زیباسازی شهر تهران با مشارکت ستاد سی‌امین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران طرح «کتاب باران» رو برای همه کتابدوستان طراحی و اجرا می کنه.

نادر ابراهیمی

(۱۳۱۵ - ۱۳۸۷) داستان‌نویس معاصر ایرانی بود. او علاوه بر نوشتن رمان و داستان کوتاه در زمینه‌های فیلم‌سازی، ترانه‌سرایی، ترجمه، و روزنامه‌نگاری نیز فعالیت کرده‌ است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینهٔ ادبیات کودکان، با تأسیس «مؤسسهٔ همگام با کودکان و نوجوانان» با همکاری همسرش در آن مؤسسه متمرکز کرد. این مؤسسه، به‌منظور مطالعه در زمینهٔ مسائل مربوط به کودکان و نوجوانان برپا شد و فعالیتش را در حیطهٔ نوشتن، چاپ و پخش کتاب، نقاشی، عکاسی، و پژوهش دربارهٔ خلق‌وخو، رفتار و زبان کودکان و نیز بررسی شیوه‌های یادگیری آنان دنبال کرد. «همگام» عنوان «ناشر برگزیدهٔ آسیا» و «ناشر برگزیدهٔ نخست جهان» را از جشنواره‌های آسیایی و جهانی تصویرگری کتاب کودک دریافت کرد.

غلامحسین ابراهیمی دینانی

(1313ـ ) استاد حوزۀ فلسفۀ اسلامی و عرفان؛ ابتدا در حوزۀ علمیۀ قم به تحصیل پرداخت و از محضر عالمانی چون علامه طباطبائی، آیت‌الله بروجردی، آیت‌الله سیدمحمد داماد و امام خمینی(ره) بهره برد. سپس در دانشگاه تهران در رشتۀ فلسفه و الهیات اسلامی تحصیلات خود را پی گرفت و دانشنامۀ دکتری را در این رشته دریافت کرد. از آثار اوست: «ماجرای فکر فلسفی در جهان اسلام»، «دفتر عقل و آیت عشق»، «درخشش ابن‌رشد در حكمت مشاء» و «نصیرالدین طوسی فیلسوف گفتگو».

مهدی اسدزاده

(1366ـ ) نویسنده و فیلمنامه‌نویس سینمای مستند؛ پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی‌ارشد پی گرفت و دانشنامۀ خود را در رشتۀ حقوق بشر از دانشگاه علامه طباطبایی دریافت کرد. در دوران دانشجویی با شرکت در کارگاه‌های داستان‌نویسی وارد عرصۀ نویسندگی شد. نگارش «بازگشت‌های بزرگ» و «مهین» از جمله آثار وی در حوزۀ فیلم‌های مستند است. از آثار اوست: «آیا بچه‌های خزانه رستگار می‌شوند» و «قوچ».

مریم اسلامی

(1355ـ ) شاعر حوزۀ کودک و نوجوان؛ پس از دورۀ ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را در دانشگاه ادامه داد و موفق به اخذ دانشنامۀ کارشناسی ارشد در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی شد. وی در حال حاضر به‌عنوان کارشناس شعر در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان فعالیت می‌کند. داوری جشنواره بین‌المللی و ملی شعر در مرکز آفرینش‌های ادبی کانون پرورش فکری، دبیری شعر مجلة «سروش خردسال» و عضویت در هیئت تحریریة مجله «رشد نوآموز» از فعالیت‌های فرهنگی این شاعر است. از آثار اوست: «پسر دارم دستۀ گل»، «آبی لباس دریا»، «سیاه سیاه مورچه سیاه» و «یه زرد خیلی آبدار».

فاطمه الیاسی

(1375-) نویسنده ایرانی است که آثار وی جزو آثار راه یافته به مرحله نهایی جشنواره داستان انقلاب می‌باشد. نویسنده می‌کوشد در این رمان نوجوان به مقابله با تحریف تاریخ پهلوی می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه این رژیم با خرابکاری‌های مختلف سعی در بدنام کردن نیروهای مبارز انقلاب داشته است.

مرتضی امیری‌اسفندقه

(1345ـ ) شاعر و پژوهشگر ادبی؛ دوران کودکی خود را در شهر مشهد گذراند. از دانشگاه تبریز کارشناسی و از دانشگاه قم کارشناسی‌ارشد زبان و ادبیات فارسی را اخذ کرد. نخستین اشعار خود را در سال 1373 با عنوان «بازوان مولایی» منتشر کرد. تدریس در مدارس مشهد، دستیاری ویژة شهردار تهران در امور شعر و ادبیات فارسی، دبیری شورای عالی شعر صداوسیما و مدیریت خانة شعر و ترانة مرکز موسیقی از جمله سوابق این شاعر است. از آثار اوست: «رستاخیز حرکات»، «قتیل قبله»، «دهلی ستاره بود»، «نماشم» و «هیس گل‌ها خوابند»، «سیاه‌مست سایه تاک» و «کوار».

قیصر امین پور

(1338ـ1386) استاد حوزۀ ادبیات و شاعر؛ پس از گذراندن تحصیلات ابتدایـی و متوسـطه، سال ۱۳۵۷ در رشتۀ دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد. ولی پس از مدّتی انصراف داد. در ۱۳۶۳ در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه رفت و این رشته را تا مقطع دکتری گذراند. در عرصۀ شعر توانست ویژگی‌های سبکی و بلاغی شعر کلاسیک و شعر نیمایی را با شعرهایش تلفیق کند. نوآوری در بلاغت و درک انتظار مخاطبان امروز از شعر از عوامل موفقیت او به‌شمار می‌رود. از آثار اوست: «تنفس صبح»، «درکوچه آفتاب»، «ظهـر روز دهـم»، «دستور زبان عشق» و «سنّت و نوآوری در شعر معاصر».

منصور انوری

(1334ـ ) نویسنده؛ نخستین آموزه‌های خود را با فراگیری آیات قرآن آغاز کرد. در پی آشنایی با یکی از جانبازان جنگ تحمیلی به داستان‌نویسی و فیلم‌نامه‌نویسی روی آورد. نخستین داستانش را در روزنامۀ «خراسان» منتشر کرد. در طول همكاری با صداوسیما آثار مختلف ادبی برای این رسانه به نگارش درآورد که فیلم‌نامۀ «سا‌ل‌های انتظار»، «در چشم باد»، «سرگذشت شهید شیخ فضل‌الله نوری» از شمار آنهاست. از دیگر آثار اوست: «جاده جنگ»، «شهید کاوه»، «از عشقاباد تا عشق‌آباد»، «از مدینه تا مرو»، «قربانگاه عشق»، «مصافحه با ارواح».

سپیده انوشه

(1372-) نویسنده ایرانی است که هدف نوشتن این اثر را دادن اطلاعات و آمار به نسل امروز دانسته تا صرف بیان زمخت تاریخ نباشد. آنچه در این کتاب تلاش شده انجام شود درباره ارتش پهلوی اطلاعات درستی داده شده و درباره مواردی که گفته می شود جزو محسنات پهلوی هاست برای نسلی که آن دوران را ندیده و اکنون توسط شبکه های ماهواره ای با آن دوران آشنا می شود حقایق گفته شود.

گلعلی بابایی

(1339ـ ) پژوهشگر و مستندنگار؛ تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در چالوس و تهران گذراند. زمستان ۱۳۶۱ به جبهه اعزام شد و تا پايان جنگ به‌صورت متناوب 55 ماه در مناطق عملیاتی حضور داشت. در این مدت همۀ رویدادهای اطراف خود را در هفت دفتر ثبت كرد. اين هفت دفتر سال ۱۳۶۹، در قالب دو كتاب «نقطۀ رهايي» و «غربت هور» چاپ شدند. از ۱۳۷۲ به كارهاي پژوهشي در زمینۀ دفاع مقدس روی آورد. از آثار اوست: «پیغام ماهی‌ها»، «ققنوس فاتح»، «از الوند تا قراویز» و «قلمی به رنگ خاک».

بهنام باقری

(1366) نویسنده، دارای مدرک کارشناسی ارشد فقه و حقوق است. «سلول‌های بهاری» یکی از آثاری است که با نگاهی تازه، دانش سلول‌های بنیادی را از زبان یکی از موثرترین دانشمندان ایرانی در این حوزه، روایت می‌کند. این نویسنده با اشاره به انگیزه خود برای تألیف کتاب در این زمینه، گفته است: سال 1394، مقام معظم رهبری در بازدیدی که از شرکت صنعتی مپنا داشتند، از پیشرفت‌های علمی و صنعتی این شرکت اظهار خرسندی کردند. وقتی خوشحالی ایشان را دیدم، تصمیم گرفتم تاریخ شفاهی پیشرفت‌های علمی کشور را روایت کنم. به این‌صورت که مسیر پیشرفت‌های علمی کشور از ابتدا تا انتها با ذکر موانع، فرازونشیب‌ها تا رسیدن به موفقیت ترسیم شود. با بررسی‌ و چکش‌کاری‌هایی که صورت گرفت در نهایت به دو پروژه مشخص رسیدم: دانش سلول‌های بنیادی و زندگینامه و اقدامات علمی دکتر شهید کاظمی آشتیانی.

مریم برادران

(1355ـ ) استاد دانشگاه و نویسنده؛ پس از دوران ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را در رشتۀ فیزیک اتمی دانشگاه صنعتی شریف پی گرفت. در 1389 در رشتۀ مدیریت آموزشی موفق به اخذ درجۀ کارشناسی‌ارشد از دانشگاه امام صادق علیه‌السلام گردید. سپس در رشتۀ برنامه‌ریزی توسعۀ آموزش عالی دانشگاه مازندران پذیرفته شد و دانشنامۀ خود را در 1395 دریافت کرد. وی افزون بر پژوهش و تدریس در حوزۀ مدیریت آموزش و روش تحقیق، در حوزۀ ادبیات داستانی و مستندنگاری نیز آثاری را نوشته است. از آثار اوست: «نا»، «یادگاران»، «حنانه»، «سیاست‌پژوهی دوره‌های دکتری پژوهش‌محور» و «مؤلفه‌های آموزشی توسعۀ انسانی».

سیدحمیدرضا برقعی

(1362) در قم متولد شد. وی سرودن را از نوجوانی آغاز کرد و پیشرفت چشم‌گیری در این عرصه داشت. او فارغ‌التحصیل رشتۀ زبان و ادبیات فارسی است و از سال ۸۶ تا ۹۰ مسئول انجمن شعر استان قم بوده است. برقعی در راستای اعتلای شعر آیینی تلاش‌های فراوانی کرده است و از شاعرانی است که مخاطبین هیأت با فضای شعر او ارتباط خوبی برقرار می‌کنند. کتاب او به نام «قبله مایل به تو» برگزیدۀ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و رتبۀ اول جایزۀ کتاب فصل وزارت فرهنگ و ارشاد در سال ۹۰ است. همچنین اثر او با نام «طوفان واژه‌ها» برگزیدۀ پنجمین دورۀ جایزۀ کتاب فصل و رتبۀ اول جایزۀ کتاب گام اول است. «رقعه»، «تحیر» و «یحیی» از دیگر آثار او است.

هدایت الله بهبودی کلهری

(1339ـ ) مستندنگار و تاریخ‌نگار انقلاب اسلامی؛ در تبریز به دنیا آمد. پس از چندی به‌همراه خانواده عازم تهران شد. در سال1371 موفق به اخذ کارشناسی تاریخ از دانشگاه تهران شد. مدیریت دفتر ادبیات انقلاب اسلامی حوزۀ هنری، عضویت در فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی و همکاری با دفتر حزب جمهوری، روزنامۀ «تهران تایمز» و روزنامۀ «ایران» از جمله فعالیت‌های فرهنگی این محقق است. از آثار اوست: «شرح اسم»، «الف‌لام خمینی »، «سیمای حج در سال ۷۰»، «ادبیات در جنگ‌های ایران و روس»، «شهید صدوقی»، «سفر به قله‌ها»، «پابه‌پای باران»، «سفر به قبله»، «ادبیات نوین ایران پس از نهضت مشروطه» و «انقلاب اسلامی به روایت اسناد ساواک».

سعید تشکری

(1341ـ 1400) نویسنده، منتقد و کارگردان؛ از 1348 در کلاس‌های خلاق داستان‌نویسیِ کانون پرورش فکری شرکت کرد. در 1357به دانشکدۀ هنرهای زیبا راه یافت و در رشتۀ ادبیات نمایشی فارغ‌التحصیل شد. از ۱۳۶۰ نیز فعالیت‌ خود را به‌عنوان نویسنده و کارگردان تئاتر و سینما آغاز کرد. نگارش مقالات ادبی و هنری برای مطبوعات، داوری و منتقدی جشنوارة تئاتر فجر، نویسندگی رمان و ادبیات نمایشی، ساخت فیلم و نگارش سریال‌های تلویزیونی و نمایشنامه‌های رادیویی از جمله فعالیت‌های این رمان‌نویس ادبیات دینی و انقلاب است. از آثار اوست: «بار باران»، «پاریس پاریس»، «ولادت»، «رژیسور» و «وصل هزار مجنون».

محمود تفضلی

(۱۲۹۷ـ۱۳۶۳) نویسنده و مترجم؛ تحصیلات متوسطه را در مشهد و دورۀ دانشسرای عالی را در رشتۀ باستان‌شناسی در تهران گذراند. سپس در دبیرستان‌هایی چون البرز مشغول خدمت شد. وی سال‌ها در کشورهای هند، نپال، ترکیه، یونان و یوگسلاوی به کار فرهنگی مشغول بود. به‌دلیل علاقه‌مندی به فرهنگ هند در معرفی ادب و فرهنگ این کشور کوشید. در پایان عمر به مشهد بازگشت و مسئول «مشاور فرهنگی آستان قدس رضوی» شد. از آثار اوست: «نگاهی به تاریخ جهان»، «حقیقت من»، «سازمان سیا» و «کودتا، نفت، مصدق».

محمدعلی جعفری

(1364) و پیش از این کتابهایی در حوزه زندگینامه داستانی شهدا و بزرگان نوشته است. محمدعلی جعفری، نویسنده کتاب‌های «تور تورنتو»، «دل پلاس»، «جاده یوتیوب»، «آرام جان»، «عروسی لاکچری»، «سربلند»، «عمار حلب»، «قصه دلبری»، «پادشاهان پیاده»، «شغل شریف»، «فرزند کشمیر» و «خانه مغایرت» است.

رضا جولایی

(1329ـ ) نویسنده؛ بعد از اخذ دیپلم، در رشتۀ پزشکی دانشگاه شیراز پذیرفته شد. پس از مدتی این رشته را رها کرد و به تحصیل در رشتۀ اقتصاد روی آورد. از ۱۳۵۱ نخستین داستان‌های وی در نشریات مختلف به چاپ رسید. انتخاب مضمونی از تاریخ معاصر، ویژگی‌ کلی داستان‌های اوست و تسلط بر تاریخ، این امکان را به او می‌دهد که تخیلات داستانی‌اش را در فضایی باورپذیر به مخاطب عرضه کند. از آثار اوست: «سوءقصد به ذات همایونی»، «جامه به خوناب»، «شب ظلمانی یلدا»و «حدیث دردکشان»، «تالار طربخانه»، «نسترن‌های صورتی»، «باران‌های سبز» و «ماه غمگین، ماه سرخ».

محمداسماعیل حاج علیان

(1359ـ ) نویسنده و مدرس دانشگاه؛ پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، تحصیلات را تا کارشناسی‌ارشد رشتۀ حفاظت و مرمت اشیاء تاریخی و فرهنگی در دانشگاه هنر ادامه داد. نویسندگی را با نوشتن داستان کوتاه آغاز کرد و به نوشتن نمایشنامه و فیلمنامه و رمان نیز پرداخت. از آثار اوست: «قربونی»، «آدمک چوبی»، «سوت بلبلی»، «اگه زنش بشم می‌تونم شمر رو بغل کنم»، «سی‌ویک روز و پنج انگشت»، «ساعت دَنگی»، «پاپیلو»، «ایوار»، «آتون نامه» و «چهار زن».

محمدعلی حبیب‌اللهیان

(1362) نویسنده و پژوهشگر حوزوی، دانش آموخته حوزه علمیه اصفهان و هم اکنون به تحصیل خارج فقه و اصول و همچنین حدود ۱۰ سال است که به تدریس دروس مختلف حوزوی مانند ادبیات عرب و فقه و اصول مشغول است. حجت الاسلام حبیب‌اللهیان درباره منابعی که در تدوین کتاب بهره گرفته است، گفته است: یک طرح بسیار عظیم کشوری به نام «رصدنمای عین» انجام گرفت و در موضوع کتاب بنده حدود ۶۰۰ کتاب شناسایی شد و بنده از داوران این مجموعه بودم و در ضمن داوری آثار، برای کتاب خودم فیش برداری می‌نمودم.

حمید حسام

(1340- ) نویسنده و مستندنگار؛ پس از گذراندن دورۀ ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را در دانشگاه پی گرفت و بعد از کارشناسی، دانشنامۀ کارشناسی‌ارشد خود را از دانشگاه تهران دریافت کرد. ایام جوانی را در جبهه‌های نبرد سپری کرد و همین مسئله سبب شد تا به نوشتن در حوزة دفاع مقدس روی آورد. وی از شمار نویسندگانی است که قلمی روان و اثرگذار دارد. این نویسنده در دوره‌ای معاون ادبیات و انتشارات بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس بوده است. از آثار اوست: «غواص‌ها بوی نعنا می‌دهند»، «آب هرگر نمی‌میرد»، «وقتی مهتاب گم شد»، «راز نگین سرخ»، «دلیل، عطر شب‌بوها»، «فقط غلام‌حسین باش» و «مهاجر سرزمین آفتاب».

ابراهيم حسن‌بيگي

(1336-) نویسنده و داستان نویس؛ تحصیلات مقدماتی را در بندر ترکمن گذراند. سپس دیپلم ریاضی را از دبیرستان استرآبادی گرگان اخذ کرد. در سال 1359 داستان‌نویسی را آغاز کرد و با شروع جنگ تحمیلی به کردستان رفت و از آن پس اغلب آثار او حال و هوای دفاع مقدس به خود گرفت. عضویت در هیئت مؤسس انجمن قلم ایران، عضویت در هیئت امنا و هیئت مدیرۀ بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان از جمله فعالیت‌های فرهنگی این نویسنده است. از آثار اوست: «اشکانه»، «غنچه بر قالی»، «محمد»، «قدیس»، « صوفی» و « چراغ جادو».

سیدحسن حسینی

(1335ـ1383) شاعر، مترجم و منتقد ادبی؛ بعد از دریافت دیپلم طبیعی، کارشناسی تغذیه را از دانشگاه فردوسی مشهد اخذ کرد. سپس در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی تحصیلاتش را ادامه داد و دانشنامۀ کارشناسی‌ارشد و دکتری خود را دریافت کرد. وی مسلط به زبان‌های عربی، ترکی و انگلیسی بود. از 1352 سرودن شعر را در مطبوعات به‌ویژه مجلة «فردوسی» آغاز کرد. حوزۀ فعالیت‌های او در حوزۀ شعر، تحقیق و ترجمه بود. سال‌های پایانی عمر نیز به سبک‌شناسی قرآن و زبان‌شناسی حافظ مشغول بود. از آثار اوست: «سفرنامة گردباد»، «براده‌ها»، «نوشداروی طرح ژنتیک»، «هم صدا با حلق اسماعیل»، «گنجشک و جبرئیل» و «ملکوت سکوت».

محمدرضا حکیمی

(1314ـ1400) فقیه، فیلسوف و اندیشمند؛ پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی، بیست سال در حوزة علمیة خراسان (مدرسة نواب) به تحصیل علوم دینی پرداخت و در 1348 از آقابزرگ تهرانی اجازة اجتهاد دریافت کرد. محمدتقی ادیب نیشابوری، شیخ مجتبی قزوینی خراسانی، سیدمحمدهادی میلانی، احمد مدرس یزدی و اسماعیل نجومیان از مهم‌ترین استادان وی به‌شمار می‌روند. این اندیشمند از مُجَدِّدانِ مکتب معارفی خراسان (مکتب تفکیک) به‌شمار می‌رود. وی صاحب آثاری در حوزة تفکر دینى، معارف اسلامى، حقایق شیعى و تبیین مبانى انقلاب است. از آثار اوست: «خورشید مغرب»، «الحیات»، «حماسۀ غدیر»، «قیام جاودانه»، «مکتب تفکیک» و «عقل سرخ».

غلامرضا حیدری‌ابهری

(1348ـ ) نویسنده و پژوهشگر حوزه تعلیم و تربیت کودکان؛ تحصیلات مقدماتی را در تهران گذراند. به‌خاطر علاقه به علوم دینی، تحصیلات دورة دبیرستان را نیمه‌تمام رها کرد و به شهر قم رفت و وارد حوزة علمیه شد. همکاری با مرکز فرهنگ و معارف قرآن و مرکز دارالحدیث از جمله فعالیت‌های اوست. از ۱۳۸۶در نمایشگاه قرآن حضور یافته و به سؤال‌های دینی کودکان و نوجوانان پاسخ می‌دهد. از آثار اوست: «دایره‌المعارف قرآن»، «فرهنگنامۀ سوره‌های قرآن»، «خداشناسی قرآنی کودکان»، «خدا و قصه‌هایش»، «پیامبر و قصه‌هایش»، «زندگی‌نامۀ نهج البلاغه»، و « اعجاز خاک ».

مصطفي خرامان

(1334ـ ) نويسنده ادبيات كودك و نوجوان؛ پس از گذراندن دورۀ ابتدایی و متوسطه، تحصیلاتش را در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی پی گرفت و موفق به اخذ درجۀ کارشناسی در این رشته شد. وی از نویسندگان برجسته و پرکار در حوزۀ ادبیات داستانی کودک و نوجوان به‌شمار می‌رود. مدیریت فرهنگی نشر افق، عضویت در شورای نویسندگان مجلۀ «سروش نوجوان» و مدیریت گروه کودک و نوجوان انتشارات علمی فرهنگی از جمله فعالیت‌های فرهنگی این نویسنده است. از آثار اوست: «كلاه حصيري»، «به‌جاي ديگري»، «آرزوی سوم»، «دختران علیه دختران»، «جناب قورباغه»، «چتر شکسته»، «من ضامن» و «حادثة چهارم».

بهزاد دانشگر

(1347) نویسنده و پژوهشگر اصفهانی می باشد. بهزاد دانشگر از نویسندگان تازه‌نفس و خوش‌آتیه است که با اندک آثار منتشرشده مورد توجه مخاطبان و منتقدان ادبی قرار گرفته و آثارش در جشنواره‌های ادبی خوش درخشیده است. او حالا و در چهل‌سالگی اگر درگیر امور اجرایی و تدریس در حوزه‌ی داستانی و داستان‌نویسی نباشد، می‌نویسد ــ داستان، فیلم‌نامه‌ی انیمیشن، زندگی‌نامه، تاریخ شفاهی و… . حاصل این نوشتن‌ها شده چند تایی کتاب که برخی‌شان کم‌تر دیده شده‌اند و برخی‌شان بیش‌تر، مثل داستان ـ مقاله‌ی دختران آفتاب که افتخار تقریظ رهبری را بر پیشانی دارد و مشارکت در مجموعه‌کتاب چهارده خورشید ، یک آفتاب که زندگی‌نامه‌ی متفاوتی از اهل بیت‌اند. و آخری ادواردو که در برخی جشنواره‌ها برگزیده شده یا شایسته‌ی تقدیر در جشنواره‌هایی مثل جشنواره‌ی اسلام و مسیحیت، قلم زرین و دوسالانه‌ی کتاب اصفهان شده است

ملیحه ذوالفقاریان

(1361ـ ) نویسنده پس از دوران ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را در دانشگاه پی گرفت و موفق به اخذ درجۀ کارشناسی‌ارشد علوم تربیتی شد. وی در کنار تحصیلات دانشگاهی، از سال 1387 کار در حوزۀ هنر را با شرکت در کلاس‌های انجمن سینمای جوان آغاز کرد. همچنین در سال 1399 نگارش فیلم‌نامه را در کارگاه فیلمنامه‌نویسی مجتمع شهید آوینی فراگرفت و در طراحی قصه، دیالوگ‌نویسی و طراحی موقعیت مهارت یافت. اما درنهایت به داستان‌نویسی روی آورد. از آثار اوست: «صنم» و «ناپیدا».

مصطفی رضایی کلورزی

(۱۳۶۹ـ ) نویسنده؛ پس از دوران ابتدایی و متوسطه، در رشتۀ الکترونیک مشغول به تحصیل شد و مدتی به‌عنوان مربی رباتیک در مجموعۀ استعدادهای درخشان فعالیت کرد. اما از ۱۳۹۰ وارد عرصۀ هنر و ادبیات شد و به نوشتن داستان‌های کوتاه روی آورد. همزمان در جلسات نقد ادبی سه‌شنبه‌های حوزۀ هنری حضور یافت و با نقد و شیوه‌های داستان‌نویسی آشنا شد. اولین رمان وی به‌نام «زایو» گام اول این نویسنده در ادبیات ژانر و گونۀ علمی تخیلی جدید به‌شمار می‌آید. «ایذا» دیگر اثر اوست.

فرامرز رفیع پور

(۱۳۲۰- ) وی جامعه شناس و استاد ممتاز دانشگاه شهید بهشتی است. فوق لیسانس مهندسی کشاورزی و دکترای روش تدریس جامعه شناسی در سال 1353 از آلمان دارد. در سال 65 نیز رساله پرفسوری اش را در آلمان نوشته و در این زمینه نیز موفق شده است.

عبدالحسین زرین کوب

(۱۳۰۱ـ۱۳۷۸) استاد حوزۀ ادبیات، عرفان و تاریخ؛ سال ۱۳۲۴ در رشتۀ ادبیات دانشگاه تهران پذیرفته شد و در 1334 دانشنامۀ دکتری خود را دریافت کرد. علامه شعرانی، ملک‌الشعرای بهار و بدیع‌الزمان فروزانفر از جمله استادان وی بودند. یک‌سال بعد ابتدا در دانشکدۀ الهیات، سپس در دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران و دانشسراى عالى تهران به تدریس مشغول شد. همچنین مسافرت‌هاى علمى و تحقیقى به کشورهاى مختلف انجام داد و مدتی هم به‌عنوان استاد میهمان در آمریکا به تدریس پرداخت. از آثار اوست: «سرّ نی»، «از کوچۀ رندان»، «نقد ادبی» و «ارزش میراث صوفیه».

فیروز زنوزی جلالی

(1329ـ1396) داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و منتقد ادبی؛ به‌سبب شغل نظامی پدر بارها از شهری به شهری نقل مکان ‌کرد. در سال‌های پایانیِ دبستان به تهران آمد و تا پایان دوران دبیرستان در تهران ماند. علاقه‌اش به دریانوردی در 18سالگی، او را به بوشهر و نیروی دریایی کشاند. فضای غمگین و آرام بوشهر و بندر و وضعیت خاص وی هنگام حضور در نیروی دریایی، او را به ادبیات نزدیک کرد. اغلب آثار این نویسنده متکی بر تجربیات شرکت در جنگ تحمیلی است. از آثار اوست: «قاعدۀ بازی»، « مردی با کفش‌های قهوه‌ای»، «مخلوق» و «سیاه بمبک».

کلر ژوبرت

(1340ـ ) نویسنده، مترجم و پژوهشگر حوزۀ کودک و نوجوان؛ در پاریس متولد شد و دوران کودکی را در خانواده‌ای مسیحی تربیت یافت. در ۱٩سالگی مسلمان شد و به همراه همسر به ایران عزیمت کرد. وی دانش‌آموختة کارشناسی علوم تربیتی، کارشناسی‌ارشد ادبیات کودکان از دانشگاه لومان فرانسه است. همچنین در دوره‌ای در حوزه‌های علمیه تحصیل کرده است. از آثار اوست: «درخت سوخته»، «نقاش چهره‌ها»، «در جستجوی خدا»، «امین‌ترین دوست، «قصۀ مارمولک سبز کوچولو، «دعای موش کوچولو»، «کلوچه‌های خدا»، «خداحافظ راکون پیر» و «گربۀ ‌کوچۀ ما».

معصومه سپهري

(1353ـ ) نویسنده و مستندنگار؛ پس از دوران ابتدایی و متوسطه، تحصيلات خود را تا كارشناسي فلسفۀ محض در زادگاه خود پی گرفت. سپس موفق به اخذ درجۀ کارشناسی‌ارشد فلسفه از دانشگاه علامه طباطبایی شد. از دوران نوجواني به سرودن شعر اشتغال داشت. در سال 1373 با دفتر ادبيات و هنر مقاومت آذربايجان آشنا شد و به پياده‌نويسي نوارهاي مصاحبۀ رزمندگان و خاطره‌نگاري روزهاي جنگ اهتمام ورزید. ده سال همكاري با مطبوعات محلي تبريز، گزارش‌نويسی، مصاحبه، کارشناس فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در كارنامۀ سپهري به چشم مي‌خورد . از آثار اوست: «کتاب خوبان»، «یک جعبه شیرینی یک گلوله»، «نورالدین پسر ایران» و «لشکر خوبان».

محمد سرشار

(1360ـ ) نویسنده، پژوهشگر و فعال فرهنگی؛ پس از دورۀ ابتدایی و متوسطه، دورۀ کارشناسی‌ارشد پیوستۀ حقوق را در دانشگاه امام صادق علیه‌السلام گذراند. سپس به تحصیلاتش در مقطع دکتری رشتۀ مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی ادامه داد و دانشنامۀ خود را دریافت کرد. وی دوره‌ای رئیس «حوزۀ هنری استان تهران» و مدیر شبکۀ تلویزیونی «پویا» در صداوسیما بود و اکنون به‌عنوان «معاون فرهنگی و اجتماعی» معاون اول رئیس‌جمهور فعالیت می‌کند. از آثار اوست: «توت فرنگی‌های روی دیوار»، «پنبه و آتش»، «جادوگر سفید» و «حقوق مطبوعات در ج.ا.ا. و ایالات متحده آمریکا».

محمدرضا سرشار

(1332ـ ) نویسنده، پژوهشگر و منتقد ادبیات داستانی؛ در 1354 در رشتة مهندسي صنايع دانشگاه علم و صنعت پذيرفته شد. با شروع انقلاب و تعطيلي دانشگاه‌ها، آن را ناتمام گذاشت. سال 1361 به تحصيل در رشتة نمايشنامه‌نويسي دانشگاه تهران پرداخت. اما آن را هم رها كرد. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در 1385 نشان درجۀ يك ادبي را به وی اعطا کرد. نویسندگی، قصه‌گویی در رادیو، ترجمه و بازنويسي متون تاريخي، نقد ادبی و پايه‌گذاری برخي آثار مطبوعاتي؛ 5 دورۀ زندگی ادبی وی را تشکیل می‌دهند. از آثار اوست: «آنک، آن یتیم نظرکرده»، «مهاجر کوچک»، «ادبیات داستانی ایران پس از انقلاب اسلامی».

محمدمهدی سیار

(1362ـ ) شاعر و ترانه‌سرا؛ پس از اخذ دیپلم ریاضی فیزیك، دورۀ كارشناسی و كارشناسی‌ارشد فلسفه و کلام اسلامی را در دانشگاه امام صادق علیه‌السلام گذراند. سپس تحصیلاتش را در رشتۀ فلسفۀ دانشگاه تربیت مدرس پی گرفت و دانشنامۀ خود را دریافت کرد. از ۱۳۸۷ به تدریس ادبیات و منطق در دانشگاه امام ‌صادق علیه‌السلام روی آورد. نخستین کتاب خود را در ۱۳۸۸ با عنوان «بی‌خوابی عمیق» در سورۀ مهر منتشر کرد که مجموعه‌ای است از اشعار فارسی در قالب‌های کلاسیک، سپید و نیمایی. از دیگر آثار اوست: «حق‌السکوت»، «رودخوانی»، «دادخواست»، «یادآوری» و «بوطیقای صدرایی».

نیلوفر شادمهری

(1359ـ ) استاد دانشگاه و نویسنده پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را در دانشگاه پی گرفت. پس از اخذ کارشناسی و کارشناسی‌ارشد، برای ادامۀ تحصیل در رشتۀ طراحی صنعتی به فرانسه رفت و موفق به دریافت دانشنامۀ دکتری از دانشگاه آنژه شد. شادمهری اکنون عضو هیئت علمی گروه طراحی صنعتی دانشگاه هنر است و بر زبان‌های انگلیسی و فرانسه تسلط دارد. وی افزون بر فعالیت دانشگاهی، در حوزۀ مستندنگاری و داستان‌نویسی نیز کار می‌کند. از آثار اوست: «خاطرات سفیر» و ""Design de produit.

طیبه شامانی

(1355ـ ) شاعر حوزۀ کودک و نوجوان؛ دورة کودکی و نوجوانی را در زادگاه خود، دامغان، سپری کرد و به آموختن شعر بزرگسال همت گماشت. با اتمام تحصیلات دانشگاهی به تهران مهاجرت کرد و با شرکت در جلسات شعر ناصر کشاورز و افسانه شعبان‌نژاد، شعر کودک را جدی گرفت و با شعر کودک بیشتر انس گرفت. نخستین شعر او، یک شعر نوجوان بود که در مجلۀ «سروش نوجوان» چاپ شد. از آثار اوست: «قچ‌قچ»، «شیطونک تپل‌مپل برگ هلو یه دسته گل»، «جواهر خانم»، «مثل مادر مهربان» و «یه آبنبات گنده».

محمدرضا شرفی خبوشان

(1357ـ ) نویسنده و شاعر، پس از دوران ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی‌ارشد زبان و ادبیات فارسی پی گرفت و دانشنامۀ خود را دریافت کرد. در کنار تدریس، بیشتر به نویسندگی و شاعری مشغول شد. وی در کارنامۀ ادبی خود کتاب غزل، شعر سپید، رمان نوجوان و رمان بزرگسال را دارد. از آثار اوست: «بی‌کتابی»، «عاشقی به‌سبک ون‌گوک»، «بالای سر آب‌ها»، «یحیی و یاکریم»، «موهای تو خانه ماهی‌هاست»، «از واژه‌ها تهی» و «نامت را بگذار وسط این شعر».

زهره شریعتی

(1357-) نویسنده ایرانی. تاکنون 17 عنوان کتاب نوشته است که 2 عنوان کتاب ترجمه و بقیه تالیف است و موضوعات کتاب‌ها روایت زندگی شهدا است.

حمیدرضا شکارسری

(1345ـ ) شاعر و منتقد؛ تحصیلات مقدماتی را در شمال ایران گذراند. از ۱۶سالگی به سرودن شعر ‌پرداخت و در ۱۳۶۲ برای اولین‌بار غزلی از او منتشر شد. برای تحصیل ادامۀ در رشتۀ زمین‌شناسی وارد دانشگاه شهید بهشتی شد. پس از اتمام تحصیلات، در وزارت راه و ترابری مشغول به کار شد. نخستین مجموعۀ شعر او سال ۱۳۷۵ با عنوان «باز جمعه‌ای گذشت» به چاپ رسید. وی در حوزۀ نقد و پژوهش ادبی نیز کار کرده و صاحب آثاری است. از آثار اوست: «چراغانی بی‌دلیل»، «از تمام روشنایی‌ها»، «پیرتر از خود»، «از سکوت به حرف» و «ضریح ساده».

سیدجعفر شهیدی

(1297ـ1386) استاد ادبیات، تاریخ‌پژوه و مترجم؛ دوران ابتدایی و متوسطه را در بروجرد و تهران گذراند. سپس در محضر استادان نامیِ حوزة علمیة نجف و قم آموخت و به درجة اجتهاد رسید. پس از بازگشت به ایران به ترجمۀ متون عربی و تدریس در دبیرستان ابومسلم روی آورد. با اخذ دیپلم ادبی، وارد دانشگاه شد و سال ۱۳۴۰ دانشنامۀ دکتری خود را در رشتۀ ادبیات فارسی دریافت کرد. این محقق افزون بر تدریس دروس ادبیات و تاریخ در دانشگاه تهران، در مؤسسۀ دهخدا فعالیت گسترده‌ای داشت و دوره‌ای ریاست آن را به عهده گرفت. از آثار اوست: «مهدویت و اسلام»، «ترجمة نهج‌البلاغه»، «زندگانی حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها»، «تصحیح براهین العجم»، «آتشکدة آذر فرهنگ» و «تاریخ تحلیلی اسلام».

فضل الله صابری

(1338ـ ) مستندنگار و نویسنده؛ پس از گذران دوران ابتدایی و متوسطه، در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی پذیرفته شد و دانشنامۀ کارشناسی خود را دریافت کرد. سرپرستی رادیوآبادان و مدیریت رادیوی سمنان، نویسندگی برنامه‌ها و نمایش‌های رادیویی، داوری انتخاب صدا در جشنواره‌های مختلف صداوسیما و قائم‌مقامی حوزة هنری اصفهان از جمله فعالیت‌های این نویسندة دفاع مقدس است. از آثار اوست: «فرکانس1160؛ اینجا آبادان، صدای مقاومت و ایستادگی»، «گلکاری ثانیه‌ها» و «میر من: خاطرات زهرا جدیری از همسر ایثارگر و مخلصش زنده‌یاد مرحوم سیدحسن میرمحمدی».

اكبر صحرايي

(1339ـ ) رمان نویس و نویسنده ادبیات کودک و نوجوان؛ پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، در رشتۀ مدیریت دولتی تحصیلات خود را پی گرفت و موفق به اخذ کارشناسی در این رشته شد. سال ۱۳۶۵ داستان‌نویسی را آغاز کرد، سپس به نگارش داستان‌های طنز در حوزة دفاع مقدس روی آورد. تاکنون از او بیش از ۳۰ عنوان کتاب در حوزۀ دفاع مقدس و انقلاب اسلامی در قالب رمان، داستان کوتاه و بلند، زندگی‌نامه، خاطرات و طنز منتشر شده است. از آثار اوست: «کانال مهتاب»، «هزار و نه»، «خمپارة خوآب آلود»، «پروندة 312 »، «کاش کمی بزرگ‌تر بودم»، «دار و دستۀ دارعلی» و «حافظ هفت».

محمد حسین طباطبایی

(۱۲۸۱ـ۱۳۶۰) فیلسوف و مفسر قرآن کریم؛ پس از تحصیل در مدرسۀ طالبیۀ تبریز، به نجف رفت و تا ۱۳۱۴ در آنجا به تحصیل علوم دینی پرداخت. میرزای نایینی، سیدابوالحسن اصفهانی، سیدمحمد حجت کوه‌کمری، سیدحسین بادکوبه‌ای، و سیدعلی قاضی طباطبایی از استادان وی به‌شمار می‌روند. سال ۱۳۲۵ به قم رفت و در آنجا مشغول تدریس، تحقیق و تألیف شد. وی را احیاگر علوم عقلی و تفسیر قرآن در حوزۀ علمیۀ قم می‌دانند. از آثار اوست: «تفسیر المیزان»، «شیعه در اسلام»، «بدایه الحکمه»، «نهایه الحکمه» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم».

سیروس طاهباز

(۱۳۱۸ - ۱۳۷۷) نویسنده و مترجم ایرانی که بین سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ش مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را بر عهده داشت. طاهباز همچنین به گردآوری بیش از بیست هزار برگ از دست‌نوشته‌های نیمایوشیج پرداخت و در طول سی و پنج سال، با انتشار بیست و سه دفتر، توانست مجموعه کامل شعرهای نیما و آثاری درباره او را منتشر سازد.

بهناز ضرابی زاده

(1347) یکی از نویسندگان ایرانی در حوزه‌ی انقلاب و ادبیات دفاع مقدس است که کتاب‌های مشهوری مانند «دختر شینا» و «ساجی» را در کارنامه‌ی حرفه‌ای خود دارد. او فعالیتش را با کارشناسی بخش آفرینش‌های ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد و تا به امروز، آثار داستانی بسیاری منتشر کرده است.

محسن عباسی ولدی

(1355ـ ) پژوهشگر و فعال رسانه‌ای حوزۀ خانواده و تربیت؛ پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در حوزۀ علمیۀ قم به فراگیری علوم دینی روی آورد. سال 1374 در حوزۀ علمیۀ اصفهان تحصیلات خود را پی گرفت. سپس در این حوزه به تدریس پرداخت. آنگاه به قم بازگشت و تحصیل و تدریس خود را ادامه داد. وی دوره‌ای نیز به تبلیغ و تدریس در شیراز مشغول بوده است. وی افزون بر پژوهش و فعالیت رسانه‌ای در حوزۀ خانواده، جمعیت و تربیت، در ادبیات داستانی نیز صاحب تألیفاتی است. از آثار اوست: «ایران جوان بمان»، «طعم شیرین خدا»، «نیمۀ دیگرم»، «بگو یا امام رضا» و «قصۀ من و خدا».

علی اصغر عزتی پاک

(1353ـ ) نویسنده؛ پس از گذراندن تحصیلات در دورۀ ابتدایی و متوسطه، کار ادبی را با نگارش داستان در مجلات آغاز کرد. در کارنامۀ ادبی وی، آثار متعددی هم برای گروه سنی نوجوان نوشته شده‌ است و هم بزرگ‌سال. سال ۱۳۸۴، نخستین اثر او با عنوان «می‌مانم پشت در» منتشر شد. تأسیس «مدرسۀ رمان» و مدیریت دفتر داستان «شهر ادب» از جمله فعالیت‌های فرهنگی اوست. از آثار اوست: «باغ‌های همیشه بهار»، «آواز بلند»، «ایران باغ کیانوش»، «زود برمی‌گردیم» و «تشریف»، «موج فرشته».

حامد عسکری

(1361-) ترانه‌سرا و شاعر، فارغ‌التحصیل لیسانس رشته حقوق قضایی از دانشگاه تهران شمال می‌باشد. از وی کتابهایی به نام‌های حال و خوایی از ترنج و بلوچ و خانومی که شما باشی و مجوعه غزل‌هایی بنام سرمه‌ای منتشر شده است.

سعید علامیان

(1334ـ ) نویسنده و روزنامه‌نگار؛ سال 1360 حرفۀ روزنامه‌نگاری را در روزنامۀ «جمهوری اسلامی» شروع کرد. وی ضمن حضور در جبهه‌ها، صفحۀ جبهه و جنگ را در این روزنامه تأسیس کرد. در مهر 1367 در میان هنرمندان برگزیدۀ هشت سال دفاع مقدس، لوح زرین پیام امام خمینی(ره) را دریافت کرد. پس از جنگ، کار مطبوعاتی را دنبال کرد که سردبیری «ری»، «فرهنگ پایداری» و دبیری بخش اجتماعی روزنامۀ «ایران» از جملۀ آنهاست. وی در حوزۀ مستندنگاری و داستان‌نویسی نیز چند کتاب منتشر کرده است. از آثار اوست: «حاج قاسمی که من میشناسم»، «حسن باقری»، «برای تاریخ می‌گویم» و «تپه کرجی‌ها».

مرتضی فرهادی

(1323ـ ) استاد مردم‌شناسی و شاعر؛ دورۀ کودکی را در مهاباد و نوجوانی را در خمین گذراند. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، کارشناسی روان‌شناسی، کارشناسی‌ارشد ارتباطات اجتماعی و دکتری جامعه‌شناسی را دریافت کرد. وی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی است و به‌دلیل پژوهش‌های متعدد در حوزۀ مردم‌شناسی، فرهنگ و علوم انسانی به‌ویژه در حوزۀ روستایی ایران و همچنین در حوزۀ مردم‌شناسی آینده شناخته‌شده و نامبردار است. این پژوهشگر افزون بر آن، به ادبیات نیز گرایش دارد و اشعارش به چاپ رسیده است. از آثار اوست: «واره»، «در فصل‌های خنده دشوار»، «نامۀ کمره»، «نگاهی به اهمیت و پیشینة کبوترخانه‌های ایران» و «ف‍ره‍ن‍گ ی‍اری‍گ‍ری در ای‍ران».

عليرضا قزوه

(1342ـ ) شاعر و استاد حوزۀ شعر مذهبی و انقلابی؛ پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه در گرمسار، کارشناسی حقوق قضایی را از دانشگاه قم اخذ کرد. در ۱۳۷۶ از دانشگاه آزاد اسلامی کارشناسی زبان و ادبیات فارسی و در ۱۳۹۱ از تاجیکستان، مدرک معادل دکتری زبان فارسی را دریافت کرد. وی به‌عنوان رایزن فرهنگی در تاجیکستان و هند بوده است. ریاست دفتر شعر و موسیقی صداوسیما، همکاری با حوزة هنری و بنیاد حفظ ارزش‌های دفاع مقدس از دیگر فعالیت‌های فرهنگی این شاعر است. از آثار اوست: «صبح بنارس»، «این همه یوسف»، «دو رکعت عشق»، «خورشیدهای گمشده»، «از نخلستان تا خیابان» و «با کاروان نیزه».

محسن کاظمی

(1348ـ ) نویسنده و مستندنگار؛ وی دانش‌آموختة دکتری تاریخ ایران است. تأسیس تارنمای «تاریخ شفاهی»، بنیانگذاری و سردبیری هفته‌نامة «تاریخ شفاهی»، عضویت در شورای سیاست‌گذاری و هیئت داوری جشنوارة کتاب دفاع مقدس و جایزة ادبی جلال آل‌احمد از جمله فعالیت‌های اوست. آثار او برگزیدة جایزة کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، جشنوارة کتاب سال دانشجویی، جایزة ادبی جلال آل‌احمد و جشنوارة خبرنگاران و مطبوعات دفاع مقدس شناخته شده است. از آثار اوست: «نوشتم تا بماند»، «خاطرات عزت‌شاهی»، «شب‌های بی‌مهتاب»، «یادداشت‌های سفر شهید صیاد شیرازی» و «خاطرات مرضیه حدیدچی».

صادق کرمیار

(1338ـ ) نویسنده و کارگردان؛ تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در محلۀ امامزاده حسن گذراند. بعد از پیروزی انقلاب در امور تربیتی دو سال فعالیت کرد. سپس خبرنگار روزنامۀ «اطلاعات» شد. همزمان در رشتۀ الهیات دانشگاه آزاد اسلامی به تحصیل ادامه داد. وی نگارش چندین رمان، فیلمنامة سینمایی و سریال‌های تلویزیونی و نیز کارگردانی چندین فیلم و سریال تلویزیونی را در کارنامه خود دارد. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گواهی‌نامة درجۀ یک هنری را برای مجموعۀ آثار ادبی به وی اعطا کرده است. از آثار اوست: «نامیرا»، «مستوری»، «درد»، «فریاد در خاکستر» و «دشت‌های سوزان».

میرجلال‌الدین کزازی

(1327ـ ) استاد زبان و ادبیات فارسی و مترجم؛ دوره دبستان را در مدرسۀ آلیانس و دبیرستان را در مدرسة رازی کرمانشاه گذرانید و با زبان و ادب فرانسوی آشنا شد. سال ۱۳۵۱ دانشنامۀ کارشناسی زبان و ادب فارسی را از دانشگاه تهران گرفت. در ۱۳۷۱ نیز پایان‌نامة دکتری خود را با عنوان «نمادشناسی در شاهنامه» دفاع کرد. وی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو هیئت امنای بنیاد فردوسی است. این استاد افزون بر تحقیق و پژوهش در متون کهن فارسی، در حوزۀ مستندنگاری و ترجمه نیز صاحب آثار است. از آثار اوست: «نامة باستان»، «پیروزی خون بر شمشیر»، «آنک پاریس»، «تِلماک»، «اُدیسه» و «دیدار با اژدها».

مهدی گلشنی

(1317ـ ) استاد حوزۀ فلسفۀ علم و فیزیک؛ سال ۱۳۳۹ موفق به اخذ کارشناسی فیزیک از دانشگاه تهران شد. آنگاه به آمریکا رفت و در ۱۳۴۸ در رشتۀ فیزیک (گرایش ذرات بنیادی) از دانشگاه برکلی آمریکا به درجۀ دکتری رسید. سپس به ایران بازگشت و در دانشگاه صنعتی شریف به تدریس مشغول شد. وی صاحب‌نظر در مطالعات تطبیقی علم و دین و پایه‌گذار گروه فلسفۀ علم این دانشگاه شریف به‌شمار می‌رود. از آثار اوست: «فیزیک»، «تحلیلی از دیدگاه‌های فلسفی فیزیکدانان معاصر» و «از علم سکولار تا علمی دینی».

محمدعلی گودینی

(1335ـ ) نویسنده؛ در کنگاور کرمانشاه زاده شد. در 13سالگی به تهران آمد. پس از اخذ دیپلم، در یک کارخانه به کار مشغول شد. داوری در جشنواره‌های ادبی و فعالیت مطبوعاتی در نشریات از جمله فعالیت‌های فرهنگی این نویسنده است. وی از نویسندگان پرکار است که افزون در حوزۀ بزرگسال، برای گروه سنی نوجوانان نیز آثاری نوشته و مضامین آنها تاریخی و اجتماعی است. از آثار اوست: «تالار پذیرایی پایتخت»، «آتش سرد»، «سرباز وطن»، «گیس‌دراز و ریش‌دراز»، «روز سی‌وچهارم»، «ننه مروارید»، «آجر بهمنی»، «زنی با کفش‌های مردانه»، «نورد»، «سیلاب» و «ترکش‌های دوقلو».

مهری ماهوتی

(1340_) شاعر و نویسنده؛ پس از گذراندن دوران راهنمایی و دبیرستان در بابل، برای ادامۀ تحصیل به تهران آمد. در تهران رشتۀ بانکداری را رها کرد و به شاعری پرداخت و اولین داستانش در «کیهان بچه‌ها» منتشر شد. وی علاوه بر شعر و داستان، در زمینۀ بازآفرینی آثار برجستۀ ادبیات کهن و بازنویسی موضوعات تاریخی کوشیده و تعدادی از آثارش منتخب برخی از جوایز و جشنواره‌ها شده است. از آثار اوست: «لاک پشت پرنده»، «چشمة ماه»، «قار قار قار کلاغ و ماه»، «شیرشاه و خرگوش شجاع»، «جنگ جویان کوچک» و «قلب قلب آب ماهی و قلاب».

سمیرا مختاری

(1358-) مختاری در کتاب "نوشیدنی کج" عاشقانه‌ای اجتماعی که مواجهه انسان‌ها را با کجی‌های زندگی مشترک روایت می‌کند. نویسنده دغدغه خود برای جلوگیری از فروپاشی خانواده‌ها را انگیزه پرداختن به موضوع این کتاب دانست.

هوشنگ مرادی کرمانی

(1323ـ ) نویسنده؛ پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، قبولی در دانشگاه او را به تهران کشاند تا در دانشکدۀ هنر، هنرهای دراماتیک تحصیل کند. وی در همین مدت، کارشناسی مترجمیِ زبان انگلیسی را نیز اخذ کرد. در تهران به فعالیت‌های ادبی و هنری و فرهنگی روی آورد. از 1347 فعالیت مطبوعاتی و داستان‌نویسی را با مجلۀ «خوشه» آغاز کرد و در مجلات دیگر ادامه داد. سال 1353 وارد رادیو شد و کار نوشتن را در برنامۀ خانواده آغاز کرد. از آثار اوست: «قصه‌های مجید»، «بچه‌های قالیباف‌خانه»، «مربای شیرین»، «چکمه» و « نه تر و نه خشک».

غلامحسین مصاحب

(1289ـ1358) ریاضی‌دان و دانشنامه‌نویس؛ پس از اتمام تحصیلات مقدماتی، وارد دارالمعلمین شد و در رشتة ریاضیات به تحصیل پرداخت. در 1327 موفق به اخذ درجۀ دکتری ریاضیات از دانشگاه کمبریج شد. مصاحب را پدر ریـاضیات جدید در ایران خوانده‌اند. این دانشمند به زبان‌های فارسی، عربی، فرانسوی، انگلیسی، آلمانی و روسی آشنایی داشت. در عـلوم‌ مـعقول‌، مـنقول و عربی نیز چندان تبحر داشت که به دریافت درجۀ اجتهاد مـفتخر شـد. وی نخستین‌ «دایره‌المعارف‌ فارسی»‌ را به‌شیوۀ نوین تألیف کرد. از آثار اوست: «تصحیح بوستان سعدی»، «تصحیح گلستان سعدی»، «ج‍ب‍ر و م‍ق‍اب‍ل‍ه‌ خ‍ی‍ام‌»، «م‍دخ‍ل‌ م‍ن‍طق‌ ص‍ورت‌» و «آن‍ال‍ی‍ز ری‍اض‍ی‌».

مرتضی مطهری

(۱۲۹۸ـ۱۳۵۸) فیلسوف، متکلم و نظریه‌پرداز انقلاب اسلامی؛ در حوزۀ علمیۀ قم در محضر علامه طباطبائی(ره)، امام خمینی(ره) و علامه تهرانی(ره) به تحصیل پرداخت. در ۱۳۳۱ که از مدرسین معروف این حوزه به‌شمار مى‌رفت به تهران آمد و ضمن تدریس در مدرسۀ مروى، به تألیف و سخنرانی‌هاى تحقیقى مشغول شد. در ۱۳۳۴ تدریس خود را در دانشگاه تهران آغاز کرد و در 1355 بازنشسته شد. از آثار اوست: «شرح منظومه»، «حماسۀ حسینی»، «انسان در قرآن»، «سیری در نهج‌البلاغه» و «خدمات متقابل اسلام و ایران».

مریم مقانی

(۱۳۵۸ـ ) نویسنده و منتقد؛ پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه، تحصیلاتش را در رشتۀ علوم آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی تهران پی گرفت و دانشنامۀ خود را دریافت کرد. وی نوشتن را به‌طور جدی از ۱۳۸۱ آغاز کرد و اولین داستان بلندش را با نام «عشق آبی» در ۱۳۸۷ منتشر کرد. همچنین از ۱۳۹۱ به‌شکل جدی و مستمر به نقد ادبی روی آورد و شایستۀ تقدیر دهمین جشنوارۀ نقد کتاب (1392) شد. از آثار اوست: «چشمی که بستم، چشمی که بگشود»، «چشم‌هایم در اورشلیم» و «شالونادژ: قلب زمین».

محمود مهدوی دامغانی

(1315ـ ) استاد زبان و ادبیات فارسی و عربی و مترجم؛ سال 1335 در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران پذیرفته شد و از محضر استادانی چون بدیع‌الزمان فروزانفر و جلال‌الدین همایی بهره برد. پس از اخد درجۀ دکتری در این دانشگاه، به مشهد بازگشت و در دانشگاه فردوسی به تدریس پرداخت. در ۱۳۶۱ پس از بازنشستگی علاوه بر تدریس، به تحقیق و ترجمه روی آورد. از آثار اوست: «ترجمۀ اخبار الطوال»، «ترجمۀ المغازی»، «جلوۀ تاریخ در شرح نهج‌البلاغۀ ابن‌ ابی‌الحدید» و «نبرد جمل».

امید مهدی نژاد

(1358-) شاعر و نویسنده و طنزپرداز معاصر در تهران است. وی تحصیلات آکادمیک در رشته ادبیات ندارد ولی یکی از بهترین طنزسرایان جوان معاصر است. او نخستین شعرهایش را در سال 1381 از طریق مطبوعات منتشر کرد. با خواندن این شعرها متوجه می‌شویم امید در این مدت خودش را خیلی اذیت کرده است. شعرهای امید مهدی‌نژاد در آن دوران سرشارند از جاده و اسب و غلاف خنجر و فحش و غروب آفتاب و... وی از سال 1383 سبک شعری خود را به طنز تغییر داد و به گفته خود، این کار او به تحریک «وحید جلیلی» سردبیر سابق ماهنامه سوره و سردبیر فعلی ماهنامه راه انجام گرفته است. نخستین طنز نوشته‌های مهدی‌نژاد در همین ماهنامه سوره منتشر شد.

عالیه مهرابی

(1359ـ) شاعر؛ پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، تحصیلات خود را تا مقطع دکتری زبان و ادبیات فارسی پی گرفت و دانشنامۀ خود را در رشتۀ ادبیات‌ مقاومت از دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد دریافت کرد. این شاعر اکنون از استادان دانشگاه یزد است. وی صاحب اشعار با مضامین مختلف دینی، آیینی و اجتماعی است و اشعاری را در وصف امام حسین علیه‌السلام سروده است. از آثار اوست: «آنیماه»، «قلمدان‌های فیروزه»، «آواز ترمه‌ها»، «به امضای گل سرخ»، «انارستان زخم» و «خوشه‌های مینیاتوری».

سیدمیثم موسویان

(1362ـ ) نویسنده؛ پس از دوران ابتدایی و متوسطه در رشتۀ روان‌شناسی به تحصیلات خود ادامه داد و دانشنامۀ کارشناسی‌ارشد را در این رشته دریافت کرد. از دوران کودکی به سرودن شعر روی آورد. در دوران دبیرستان و دانشگاه افزون بر شعر، نوشتن را نیز جدی‌تر دنبال کرد. بی نام پدر وی از جمله نویسندگانی است که بیشتر آثارش را در ژانر انقلاب و دفاع مقدس نوشته و از علم روان‌شناسی و تعلیمات دینی نیز در محتوای این آثار بهره می‌برد. از آثار اوست: «آخرین مرد ایستاده»، «میوه‌های رسیده»، «شهید خودم»، «به نام مادر»، «لی لی» و «بی‌نام پدر».

علی موسوی گرمارودی

(1320ـ ) شاعر، نویسنده و مترجم متون اسلامی؛ ضمن تحصیلات حوزوی، دانشنامۀ کارشناسی خود را در رشتۀ علوم قضایی و کارشناسی‌ارشد و دکتری خود را در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران دریافت کرد. پس از قیام پانزدهم خرداد در مدرسة علوی تهران به تدریس پرداخت. وی در عرصۀ شعر و ادبیات کشور حضوری تأثیرگذار دارد و دوره‌ای رایزني فرهنگی ايران در تاجیکستان بوده است. ترجمة قرآن کریم و صحیفة سجادیه از مهم‌ترین آثار وی در حوزۀ ترجمۀ متون دینی به‌شمار می‌رود. از دیگر آثار اوست: «گزیدۀ اشعار»، «خط خون»، «چمن لاله»، های کریم«داس‍ت‍ان‌ پ‍ی‍ام‍ب‍ران»‌، «در م‍س‍ل‍خ‌ ع‍ش‍ق»‌ و ‏«ص‍دای‌ س‍ب‍ز».

یوسفعلی میرشکاک

(1348-) شاعر، نویسنده، طنزپرداز است. او در دومین دوره جشنواره بین‌المللی شعر فجر در بخش امام و انقلاب برگزیده شده‌است. میرشکاک در طول سی سال اخیر در زمینه‌های گوناگونی فعال بوده‌است؛ از سرودن شعر و نگارش نقدهای ادبی تا نوشته‌های طنز و مقالات سیاسی و مذهبی و عرفانی. از آثار او می‌توان به اینها اشاره کرد: ستیز با خویشتن و جهان جای دندان پلنگ از زبان یک یاغی فرامرز نامه زخم بی‌بهبود دیپلمات‌نامه پوریای ولی توسعه و اباحه سنت؛ مدرنیته؛ هویت

محمد میرکیانی

(1337ـ ) نویسنده حوزۀ کودک و نوجوان؛ تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در تهران به پایان رساند. در کنار تحصیل به مطالعۀ آثار ادبی و هنری روی آورد و با بسیاری از آثار نویسندگان بزرگ آشنا شد. در 1361 وارد گـروه کـودک صدای جمهـوری اسلامی ایـران شـد و بـه نوشـتن نمایشـنامه‌های رادیویـی و قصه‌هـای ظهـر جمعـه پرداخـت. وی از نویسـندگان برگزیدۀ بیسـت سـال ادبیات كـودكان بـه‌شـمار می‌آیـد. از آثار اوست: «قصۀ ما همین بود»، «روزی بود و روزی نبود»، «قصۀ ما مثل شد»، «پند و قند» و «قصه‌های شب چله».

ابوالحسن نجفی

(1308ـ1394) زبان‌شناس و مترجم؛ پس از دوران ابتدایی و متوسطه، سال 1330 در رشتۀ زبان فرانسه از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. سپس به فرانسه رفت و دکتری زبان‌شناسی را از دانشگاه سوربن پاریس دریافت کرد. از 1346 تا 1358 به تدریس دروس مختلف زبان‌شناسی، ادبیات و ترجمه در دانشگاه‌های اصفهان، تهران و دانشگاه آزاد اسلامی اشتغال داشت. وی عضو پیوستة فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود و عمدۀ فعالیت‌هایش در حوزة ترجمة متون ادبی، ویرایش، زبان‌شناسی و وزن شعر فارسی است. از آثار اوست: «غلط ننویسیم»، «فرهنگ فارسی عامیانه»، «فرهنگ دشواری‌های زبان فارسی»، «دربارۀ طبقه‌بندی وزن‌های شعر فارسی» و «ادبیات چیست».

فاضل نظری

(۱۳۵۸ـ ) شاعر؛ پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه در خمین و خوانسار، سال ۱۳۷۶ برای تحصیل در رشتۀ مدیریت به تهران آمد و تحصیلات خود را تا اخذ درجۀ دکتری مدیریت تولید و عملیات در دانشگاه شهید بهشتی پی گرفت. ذهن این شاعر جوان سرشار از قریحۀ شاعری، مطالعات ادبی و خلاقیت‌های زبانی و مضمونی است، به همین دلیل اشعارش مخاطبان را بسیار جذب کرده است. از آثار اوست: «گریه‌های امپراطور»، «آن‌ها»، «اقلیت»، «ضد»، «کتاب»، «اکنون» و «وجود».

مریم هاشم پور

(1357ـ ) شاعر حوزۀ کودک و نوجوان، پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی تحصیلات خود را پی گرفت و موفق به اخذ درجۀ کارشناسی در این رشته گردید. وی از 1384 وارد دنیای شعر کودک و نوجوان شد و هم اکنون از شاعران فعال در این حوزه به‌شمار می‌آید. اشعار او جوایز بسیاری چون جایزة کتاب فصل، جشنواره شعر فجر و جایزۀ ادبی پروین اعتصامی را برایش به ارمغان آورده‌اند. از آثار اوست: «میو میو تشکر»، «وای اگر دم داشتم»، «من بدو پنگوئن بدو»، «یک قوری پر از قور»، «هم روزنامه هم کلوچه».

وحید یامین پور

(1359ـ ) نویسنده و فعال رسانه‌ای؛ پس از دورۀ ابتدایی و متوسطه، دورۀ کارشناسی‌ارشد پیوستۀ حقوق جزا و جرم‌شناسی را در دانشگاه امام صادق علیه‌السلام گذراند. سپس تحصیلات خود را در همین رشته در دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات پی گرفت و دانشنامۀ دکتری خود را دریافت کرد. از ۱۳۸۷ عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی شد. پس از دوره‌ای فعالیت به‌عنوان رئیس پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی، اکنون معاون امور جوانان وزارت ورزش و جوانان و دبیر شورای عالی جوانان است. از آثار اوست: «ارتداد»، «نخل و نارنج»، «کاهن معبد جینجا» و «هنر دینی هنر مدرن».